Άγναντα Ηπείρου!

  Στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, τα Άγναντα,  ένα χωριό της Ηπείρου, απέκτησε   χρώμα και μία νότα χαράς με τη «μαγική πινελιά» εικαστικού χαρακτήρα που δώσανε κάποιοι στους κάδους απορριμμάτων, αλλάζοντάς τους όψη από τη μια, και θέλοντας να ευαισθητοποιήσουν όσους δεν έχουν περιβαλλοντική συνείδηση από την άλλη.

  Όταν υπάρχει καλή θέληση, όμορφες ιδέες και δημιουργικές τάσεις, μπορεί το «άσχημο» να γίνει κάτι πάρα πολύ «θαυμαστό». Αυτό προφανώς είχαν στο μυαλό τους κάποιοι κάτοικοι του χωριού που «άλλαξαν» την οπτική αισθητική στους κάδους, δημιουργώντας πληθώρα σχεδίων  πάνω σε αυτούς. Σκοπός τους ενδεχομένως είναι να μεταδώσουν σε όλους, μικρούς και μεγάλους τον σεβασμό στο περιβάλλον, να ομορφύνουν τον τόπο που ζουν και προφανώς να δείξουν το σεβασμό τους.

  Τα σχέδια είναι πραγματικά ευρηματικά και ευχάριστα. 

  Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, συγχαρητήρια γι’ αυτή την πρωτοβουλία!

 Αποφράδα ημέρα, ή μέρα νίκης;

  Μεγάλη μέρα η σημερινή, μιας και στη συζήτηση  του σχεδίου νόμου για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών 153" λεβέντες" βουλευτές πιστεύουν ότι η συμφωνία αυτή ήταν η καλύτερη.

 Ανεξαρτήτως της άποψης που μπορεί να έχει καθένας για την ίδια τη Συμφωνία, προσωπικά είμαι θλιμμένος από το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου. Δεν ήταν ένα συνηθισμένο, ένα τρέχον θέμα, γιατί αγγίζει τη βαθύτερη ταυτότητα του ελληνικού λαού.

  Σε σύνολο 300 βουλευτών, 153 ψήφισαν «ναι», 146 «όχι» και ένας δήλωσε «παρών».  Αυτό το «παρών» βέβαια δεν μου κολλάει πουθενά, θεωρώντας ότι οι βουλευτές μας είναι εκεί για να παίρνουν αποφάσεις. «Παρών» δηλώνουμε και από το σπίτι μας! Ακραία ρητορική και συμπεριφορές αντί επιχειρημάτων, για ένα τόσο σοβαρό θέμα, το σοβαρότερο ίσως της θητείας τους,  που παρέπεμπε σε αμφιθέατρο. Βουλευτές που έδειχναν ότι δεν αντιλήφθηκαν τη σοβαρότητα της περίστασης. Ίσως να είναι και αδιάφορο, αλλά η ενδυματολογική επιλογή πολλών βουλευτών μας, θεωρώ ότι ξέφευγε από τα  αποδεκτά όρια του Κοινοβουλίου. Του "ναού της δημοκρατίας". Θύμιζε το «περάσαμε απ έξω και είπαμε να μπούμε».

 Είναι καιρός εμείς να προβληματιστούμε, και οι πολιτικοί μας να αναλογιστούνε την ευθύνη του αξιώματός των, γιατί ποιος ξέρει τι άλλο θα συναντήσουνε μπροστά τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού που διανύουνε.

Σήμερα η Μακεδονία!  Αύριο;

  Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου, στις 1400 διοργανώνεται νέο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Και μιας και προχθές βρέθηκαν οι 151, σειρά έχει τώρα η τελευταία πράξη της «συμφωνίας των Πρεσπών» που θα παιχτεί στη Βουλή των «προθύμων».

  Το μακεδονικό ζήτημα θα μπορούσε να είχε αντιμετωπισθεί μετά την λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, τότε που ουσιαστικά εγείρεται πρώτη φορά θέμα από τον Τίτο, ωστόσο, η Ελλάδα ασχολιόταν με τον εμφύλιο πόλεμο, δίνοντας τη δυνατότητα σε αυτό το «νήπιο» να μπουσουλήσει και τώρα να σταθεί όρθιο.

  Το αποτέλεσμα είναι θλιβερό.  Και είναι θλιβερό γιατί φαίνεται ότι τίποτε από όλα αυτά δεν μας  γίνεται μάθημα. Δεν μάθαμε να θεραπεύουμε τίποτε «εν τη γενέσει του», τη στιγμή μάλιστα που η Μεγάλη Αλβανία είναι στην αναμονή,  το Τσάμικο το ίδιο, και δεν ξέρω τι άλλο έχει σειρά.

  Με την συμφωνία των Πρεσπών, ανοίγει η Κερκόπορτα. Τώρα αρχίζουν τα προβλήματα. Και δεν έχουμε ιδέα τι μας περιμένει.  Σήμερα η Μακεδονία, αύριο ποιος ξέρει τι! Και εμείς είμαστε απλοί παρατηρητές.

  Προσωπικά αναρωτιέμαι πού θα οδηγήσει όλο αυτό! Όλοι λοιπόν  οι Έλληνες, με κάθε μέσον,  να συμμετάσχουμε στις κινητοποιήσεις που οργανώνονται στο Σύνταγμα, για να στείλουμε  αυτό το πολύ δυνατό μήνυμα και να απαιτήσουμε, εν όψει της ψήφισης της Συμφωνίας από την ελληνική  Bουλή, επιτέλους να εισακουστούμε.

 Σύγχρονη Ελληνική τηλεόραση 

  Με την ελληνική τηλεόραση είναι αλήθεια ότι έχω τσακωθεί. Και αυτή για να με ανταμείψει, κάθε φορά φροντίζει να με εκπλήσσει  με το πόσο κακή είναι. 

  Από τη μία,  τρίζουν τα κόκαλα των προγόνων μας με εικόνες που ξεφτιλίζουν την ίδια την παράδοση,λ ενώ η διαχείριση εγκλημάτων από  δελτία και εκπομπές, είναι η αχρείαστη απόδειξη πως ένα μέσο που δυσκολεύεται στα ελαφριά δεν μπορεί παρά να τα θαλασσώσει στα βαριά και σύνθετα. Kάθε έγκλημα,  ή δυστύχημα μετατρέπεται σε  έναν διαρκή   πόνο για  τις οικογένειες των θυμάτων. Πολλές από τις εκπομπές που προβάλλονται από αυτήν αποτελούν αρνητικά πρότυπα για τα παιδιά και τους νέους που τις παρακολουθούν, με  σειρές που διαταράσσουν τον ψυχικό κόσμο λόγω σκηνών βίας κ.ά. Ακόμα και στα παιδικά, συχνά η γλώσσα των ηρώων γίνεται αγενής, επιθετική, απειλητική. Βία, ουρλιαχτά, πυροβολισμοί, φόβος. 

  Από την άλλη, δεν υπάρχει ψύχραιμη ενημέρωση, τουλάχιστον  στα δελτία ειδήσεων, με αποτέλεσμα η ελληνική κοινωνία, κατά συντριπτική πλειονότητα, να δείχνει δυσαρεστημένη από την τηλεοπτική ενημέρωση. Δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένη, δεν ενημερώνεται, δεν μαθαίνει, και για τον λόγο αυτό, απομακρύνεται  κάτω από τις αγριοφωνάρες και τους υπαινιγμούς δημοσιογράφων και πολιτικών, πίσω από τα «Ρε Κώστα» και «Γιώργο μου».

  Η πολιτική πλέον διεξάγεται στις οθόνες, με όρους θεάματος. Με ενοχλεί που δεν αφήνουν ο ένας τον άλλον να διατυπώσει ολοκληρωμένα την άποψή του. Ειδικά δε, όταν αυτό γίνεται από «έγκυρους» δημοσιογράφους, διαμορφωτές κοινής γνώμης, μέσα από σταθμούς υψηλής ακροαματικότητας. Εκτός αν κάποιοι βρίσκονται σε  υπηρεσία, όποτε η διαστρέβλωση της αλήθειας και η παραποίηση των γεγονότων αποτελεί μέρος ενός συγκεκριμένου σχεδίου παραπληροφόρησης.
 Δυστυχώς η Ελληνική τηλεόραση έχει την τάση να εστιάζει κυρίως στις θλιβερές, απαισιόδοξες ειδήσεις. Κάθε χρόνο υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα που συμβαίνουν εκεί έξω: επιτυχίες στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος, της ιατρικής, ιστορίες ανθρώπινης προόδου που δεν έφτασαν ποτέ στις οθόνες. Δυστυχώς!

 Γι' αυτό μέσα σε πολύ λίγα  χρόνια κατάφερε να γεράσει χωρίς να ενηλικιωθεί.

10 000 ευχαριστώ!

  

     Σαν το πρώτο δώρο του 2019 μοιάζει!

  Το tzeletas.blogspot.com, αυτό το προσωπικό μου ηλεκτρονικό καταφύγιο, σήμερα δεύτερη μέρα της χρονιάς, έπιασε τον πρώτο του στόχο, το στόχο των 10.000 προβολών.

  Ζώντας με τις αρχές και τις αξίες που μεγάλωσα, θεωρώ ότι αυτό που πραγματικά μπορεί να κάνει ξεχωριστό ένα site, είναι να καταφέρει να διατηρήσει την αυθεντικότητα του χαρακτήρα του, μιας και το κάθε τι γεννιέται «μοναδικό», και έτσι πρέπει να συνεχίζει σε όλη του τη ζωή, προστατεύοντας τη «μοναδικότητά του» και αγαπώντας την.

  Απέχοντας από κάθε πολιτικό μηχανισμό, είμαι υπέρ της ελευθερίας του πνεύματος, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της πολιτικής αυτονομίας. Δεν καταπιέζομαι για να βρω «μέτρα» που δε χωράω, ούτε προσποιούμαι «κάτι άλλο» απ’ αυτό που είμαι, για να τύχω αποδοχής.  Νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερος ρόλος από το «Να είσαι ο εαυτός σου!»

  Για τα θέματά του, μου αρέσει να παρατηρώ τους πάντες και τα πάντα! Τα μάτια μου δεν χορταίνουν ποτέ να κοιτούν, τα αυτιά μου αχόρταγα και αυτά, η δε καρδιά μου δεν σταματά ποτέ να μαζεύει συναισθήματα. Τώρα φοβάμαι λίγο για το ζήτημα της υπευθυνότητας που αποκτά αυτός ο ιστότοπος, αλλά ποιος ξέρει την εξέλιξή του; Για την ώρα το απολαμβάνω.

  Και μιας και ο πρώτος στόχος επετεύχθη, Σας ευχαριστώ που είσαστε εδώ μαζί μου! Σας ευχαριστώ όλους, και τον καθένα ξεχωριστά!

2ο19 

  Με αισθήματα χαράς και αγαλλιάσεως όλοι υποδεχόμαστε το νέο έτος, ευχόμενοι κάθε καλό σε κάθε ένα και κάθε μία προσωπικά!

  Ας είναι έτος δημιουργικό, χαρούμενο, και μια ευκαιρία και αφορμή επανεκκίνησης στην ζωή μας! Ας είναι η ευκαιρία για να κερδίσουμε ότι χάσαμε και να διορθώσουμε τα λάθη μας, μιας και το ξεκίνημα του νέου χρόνου μας φέρνει πάντα μηνύματα ελπίδας.

  Μεγάλες προσδοκίες έχουμε όλοι μας,  και η αλήθεια είναι ότι τα  τελευταία χρόνια προσγειωνόμαστε πάντα απότομα.

   Το 2019, εύχομαι να είναι μια χρονιά υγείας, και να φέρει ότι μερτικό αναλογεί στον καθένα.

 Σε προσωπικό επίπεδο, αν δεν θέλει να μου φέρει τίποτε από τα παραπάνω, ας μη μου πάρει τίποτα απ’ ότι έχω. Αυτό, το λίγο μου  χαμόγελο, την όποια υγεία έχω, έστω αυτή την υποτυπώδη ευτυχία και το μικρό κομματάκι γαλήνης. Ότι μου έμεινε από όλα αυτά. Και κυρίως, εύχομαι ν’ αφήσει στη θέση τους όποιους αγαπώ και με αγαπάνε.

  Ας μη μου πειράξει τίποτα λοιπόν! Κι αν θέλει, ας μου φέρει περισσότερη αγάπη. Αυτή την αγνή και αληθινή αγάπη των ανθρώπων που προσφέρεται έτσι, χωρίς εμπόδια. Αυτή που γενικότερα  λείπει.

  Καλή χρονιά λοιπόν! Με υγεία και όμορφες στιγμές!