Στρατόπεδα

  Στα πλαίσια της κατάργησης διάφορων στρατιωτικών Μονάδων και σύμπτυξης των  Στρατοπέδων στην πόλη μας, εγκαταλείφθηκαν (;) τα τρία από τα τέσσερα στρατόπεδα και το τέταρτο σχεδόν στο σύνολό του.

 Χωροθετηµένα σε μια αχανή έκταση που θα μπορούσε να αποτελεί ένα κόσμημα για όλη την πόλη των Σερρών, μοιάζουν «αιχμάλωτα» κάτω από τις ίδιες τις αποφάσεις, τις διατάξεις και τους χαρακτηρισμούς που έγιναν από την πολιτεία.

 Εδώ και χρόνια αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων, ότι αυτά τα μέτρα χρήσης και προστασίας πέτυχαν το αντίθετο αποτέλεσμα. Την απόλυτη εγκατάλειψη! Παρ όλα αυτά, στο χώρο των στρατοπέδων έχουν διασωθεί οι άριστες κτιριακές εγκαταστάσεις σε όλο το πλήθος των κτιρίων, καθώς και  τμήματα από τα δασύλλια που καλύπτουν ολόκληρη την περιοχή.

 Το ενεργό στρατόπεδο «Κλεισάρη» και στο ύψωμα «121» το οποίο δεν χρησιμοποιείται πιά, αυτός ο μεγάλος, ελεύθερος χώρος, προσδίδει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά µε έντονες κλίσεις, περίοπτα σημεία, αξιόλογες διαδρομές µε θέα προς χαρακτηριστικά τοπία της πόλης ειδικά, μα και του Νομού γενικότερα.

 Το στρατόπεδο «Παπαλουκά» έκτασης εκατόν είκοσι στρεμμάτων περίπου, χρησιμοποιείται περιστασιακά ως εκθεσιακός χώρος στις πολιτιστικές δράσεις του δήμου αλλά και ως χώρος αναψυχής. Δεν αρκεί όμως η περιστασιακή χρήση. 
 Το στρατόπεδο «Εμανουήλ Παππά» έκτασης διακοσίων περίπου στρεμμάτων και το στρατόπεδο «Κολοκοτρώνη» εκτάσεως περί τα διακόσια πενήντα στρέμματα, στο οποίο  στρατωνίζεται μόνο η ΕΡΤ.
 Σε όλα τα στρατόπεδα κυριαρχεί το πράσινο, ενώ υπάρχουν καταπληκτικά κτήρια τα οποία όμως αρχίζουν να ρημάζουν.
 Παράλληλα, υπάρχει και το στρατόπεδο «Αποθηκών Πυρομαχικών Λευκόνα» εκτάσεως τριάντα στρεμμάτων περίπου, σε μια καταπληκτική τοποθεσία, το οποίο όμως ήδη έχει παραχωρηθεί στον «Ιππικό Όμιλο Σερρών» 

 Η έκταση τους είναι ιδανική και παραπάνω από αρκετή για να φιλοξενήσει δραστηριότητες που μπορούν να προσελκύσουν πολλούς επισκέπτες. Η ανακατασκευή τους σε χώρους τέχνης ή και μουσείων θα ήταν κάτι πολύ ωφέλιμο στην τοπική κοινωνία. Οι πολιτιστικοί σύλλογοι της πόλης των Σερρών έχουν από µόνοι τους πλούσιο λαογραφικό υλικό µε το οποίο θα μπορούσαν να τα τροφοδοτήσουν. 
 Και εν τέλει η βελτίωση της εικόνας των στρατοπέδων είναι απαραίτητη για λόγους αισθητικής, κυρίως όμως, πυρασφάλειας. Ειδικά στους ερχόμενους μήνες. Το μόνο παρήγορο είναι που ακόμη δεν έχουν ρημάξει τελείως! Ως πότε όμως;

Θρησκευτικά μνημεία στα Σέρρας

  

Καλοκαίρι σημαίνει διακοπές, και διακοπές σημαίνει θάλασσα κυρίως. Σημαίνει όμως και ευκαιρία για εναλλακτικό τουρισμό. Ο θρησκευτικός τουρισμός, είναι μια τέτοια μορφή και πηγάζει από την ανάγκη των πιστών να επισκεφτούν τα θρησκευτικά μνημεία της χώρας μας.

  Θα έλεγε κάποιος πως κάθε βράχος και καλντερίμι μπορεί να είναι ένα μονοπάτι προς ένα πέρασμα στους αιώνες. Οι μονές της Ελλάδας αποτελούν για όλον τον ορθόδοξο κόσμο σημαντικά προσκυνήματα, καθώς στα καθολικά, στις βιβλιοθήκες και στα μουσεία τους, φυλάσσονται  τοιχογραφίες, χειρόγραφα, βιβλία και κειμήλια με ανυπολόγιστη αξία.

  Στο Νομό Σερρών, στην ένδοξη γη της Μακεδονίας, που έχυσαν το αίμα τους οι Βυζαντινοί και οι ένδοξοι Μακεδονομάχοι για να την υπερασπιστούν, διατηρούνται μερικά από τα σημαντικότερα μοναστήρια της χώρας μας όπως:

   Η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου. Βρίσκεται 12 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη πόλη των Σερρών μέσα σε ένα καταπράσινο δάσος στο βάθος μιας χαράδρας του Μενοικίου Όρους. Το 2010 χτυπήθηκε από πυρκαγιά που κατέστρεψε πολλούς χώρους της και προκάλεσε μεγάλες ζημιές στο αρχονταρίκι, το παλιό εκθετήριο, την τράπεζα, το μαγειρείο, τον ξενώνα και τους αποθηκευτικούς χώρους.

   Στις βόρειες πλαγιές του Παγγαίου όρους, δεσπόζει η Ιερά Μονή της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας. Βρίσκεται στο δρόμο εθνικής οδού Καβάλας – Σερρών (στα όρια των δυο Νομών), σε μια κατάφυτη τοποθεσία, σε υψόμετρο εφτακοσίων περίπου μέτρων.

  Στις παρυφές της οροσειράς της  Κερκίνης , η Μονή της φωτογραφίας, η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στο Ακριτοχώρι. Αποτελεί  μετόχι της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους, γιαυτό και τηρεί το αγιορείτικο τυπικό, χωρίς να χάνει την επαφή με τους επισκέπτες της.

  Μόλις λίγα χιλιόμετρα από την πόλη των Σερρών, στον ορεινό οικισμό του Μετοχίου, στην «αγκαλιά» μιας καταπράσινης χαράδρας, δεσπόζει το μοναστήρι της Παναγίας Βύσσιανης. Πρόκειται για ένα μικρό γυναικείο μοναστήρι, που «μετρά» λίγα μόλις χρόνια ζωής, αλλά «κουβαλά» πίσω του μια ιστορία πολλών αιώνων, όπως μαρτυρούν τα μοναδικά χειρόγραφα που έχουν διασωθεί και «ξετυλίγουν» την ιστορία του μοναστηριού.

«Αληθινό» ή  «ψεύτικο;»

 Τέτοια πολιτική υποκρισία και τόση κομματική κοροϊδία, δεν πρέπει να έχει ξαναζήσει ο τόπος μας. Δεν γίνεται στη ζωή να τα έχουμε όλα. Ούτε μπορούμε να κρίνουμε τα πάντα και να περιμένουμε να μας πάρουν στα σοβαρά.

 Αυτό που συμβαίνει τον τελευταίο καιρό κατά τη γνώµη µου και φαντάζει τουλάχιστον εντυπωσιακό, είναι η στάση και η ρητορική που ακολουθούν τα πολιτικά μας κόμματα.  Όπως συμβαίνει π.χ. με τις ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών. Φυσικά μέχρι εδώ δεν υπάρχει τίποτα κατακριτέο αρκεί να μην αποδειχθούν μεταγραφές. Και είναι κατακριτέο για πολλούς λόγους:

 Ο πρώτος και ίσως ο σημαντικότερος, είναι η εξαπάτηση των ψηφοφόρων. Με άλλα κόμματα και άλλα πιστεύω εξελέγησαν και βρέθηκαν οι ίδιοι στη Βουλή, και άλλα θέλουν να υπηρετήσουν στη συνέχεια. Το δεύτερο εξ ίσου σημαντικό είναι ότι όποιος παραιτείται από το κόμμα με το οποίο εκλέχθηκε, το πιο τίμιο που καλείται να κάνει είναι να παραδώσει στο κόμμα του την έδρα.

 Όποιος βουλευτής φεύγει από  κόμμα εξουσίας επειδή διαφωνεί, είναι αποστάτης, συνωμότης και πουλημένος. Αν όμως φύγει από άλλο κόμμα, είναι γιατί θέλει να προσφέρει στην πατρίδα! Ούτε για το πολιτικό του μέλλον, ούτε για τίποτα τέτοιο φεύγει.

 Κάτι σαν τον ακτιβισμό και το φασισμό. Μια παράμετρος που χρήζει ανάλυσης. Αποτελεί αντικείμενο έρευνας το ότι θεωρούνται «προοδευτικοί» οι μεν, και δεν ξέρω πως χαρακτηρίζονται οι δε, όσοι ανέχονται εκβιάσεις. Προσωπική μου άποψη είναι ότι σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, και ο φασισμός και ο ακτιβισμός είναι συμπτώματα της βίας.

 Πόσο «αληθινό» ή πόσο «ψεύτικο» είναι αυτό το πράγµα που ζούµε, δεν ξέρω, ούτε πόσους απασχολεί στην κοινωνία γνωρίζω πραγµατικά. Αλλά τουλάχιστον ας µην προκαλούμαστε. Ακόμα και η γελοιότητα έχει τα όριά της.

Τι είναι σωστό και τι είναι λάθος;

  Τι είναι σωστό και τι  είναι λάθος δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος ν’ απαντήσει με σιγουριά σ’ αυτή την ερώτηση.  Όλοι μας έχουμε δει πολλές φορές σ’ αυτή τη ζωή, εκείνο που βαπτίζαμε «λάθος» για εμάς, να γίνεται «σωστό»  για κάποιους άλλους, και φυσικά, έχουμε δει και το αντίθετο.

  Όλοι κάνουμε λάθη και είναι ωραίο να γίνονται, αρκεί να μαθαίνουμε απ αυτά. Είμαστε πολλοί όμως που κουβαλάμε μέσα μας την κατάρα της τελειομανίας. Τα λάθη αποτελούν σκαλοπάτια της ζωής και είναι πολύτιμα, γιατί είναι οι δάσκαλοι μας. Αν είμαστε πρόθυμοι να μάθουμε  από τα λάθη μας,τότε το λάθος θα παίξει το ρόλο ενός σκαλοπατιού στο δρόμο που οδηγεί στην ολοκλήρωση της ζωής μας.

  Δεν είναι κακό ο άνθρωπος να κάνει λάθη. Κακό γίνεται όταν δεν αναγνωρίζουμε το λάθος μας  και δεν το διορθώνουμε. Το παράλογο είναι να μην αναγνωρίζουμε τα λάθη μας γιατί τότε αρχίζει μια αρρωστημένη κατάσταση, και στην οποία προσπαθούμε -ματαίως βέβαια- να βρούμε δικαιολογίες, και να αποβάλουμε από πάνω μας την κάθε ευθύνη. Και αυτή είναι μια κατάσταση αρρωστημένου εγωισμού, που στερεί ο άνθρωπος από τον εαυτό του το δικαίωμα να προσπαθήσει και να αγωνιστεί για να διορθώσει το λάθος του.

  Αποτέλεσμα είναι να μένουμε  αδιόρθωτοι, να τα συσσωρεύουμε επάνω μας και αυτά  να μετατρέπονται σε προβλήματα, τα οποία, λόγω της απραξίας, γίνονται άλυτα, και τότε παρουσιάζεται η απελπισία και πνιγόμαστε από το ασήκωτο βάρος, γιατί δεν είναι στην φύση μας να σηκώνουμε τόσα φορτία. Γινόμαστε δέσμιοι του εγωισμού μας, κυριευόμαστε από μοναξιά, και τελικά, «όλα και όλοι μας φταίνε».

Η κοινωνία μας

Η κοινωνία στην οποία ζούμε είναι μια αντανάκλαση των ανθρώπων που την απαρτίζουν. 
Στη δικιά μας κοινωνία έχουμε γεγονότα όπως του Αρτέμη Σώρρα, που σχεδόν αγνώριστος, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, όπου τον περίμεναν αρκετοί οπαδοί του, οι οποίοι έκαναν δηλώσεις στους δημοσιογράφους, ισχυριζόμενοι ότι έχει τη λύση στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας και οι κατηγορίες σε βάρος του αρχηγού τους θα καταπέσουν.

Έχουμε την χορήγηση άδειας στον καταδικασμένο τρομοκράτη και δολοφόνο Κουφοντίνα, με τους θαυμαστές του και εδώ, κάθε φορά να του αποδίδουν τιμές ήρωα. Πολύ ευγενικά το γεγονός αυτό χαρακτηρίζεται σαν η πιο επαίσχυντη αδικία για τις οικογένειες των πολυάριθμων θυμάτων του και ταυτόχρονα να γίνεται παράδειγμα για ένα περαιτέρω κίνητρο για τους οπαδούς του.

Έχουμε τον πρώην υπουργό της κυβέρνησης, τον Γιάνη Βαρουφάκη, να δηλώνει ότι η χώρα μας, η Ελλάδα, είναι πιο μνημονιακή από ποτέ.

Έχουμε και τη χθεσινή απόφαση του Eurogroup για το ελληνικό χρέος που δεσμεύει τη χώρα μας σε αυστηρή εποπτεία και λιτότητα μέχρι το 2060. Και που αν αντιλαμβάνομαι σωστά, η συμφωνία αυτή κατάφερε να μακρύνει «το σκοινί που θα κρεμαστούμε»όπως έλεγε το 2012, σε ομιλία του στη Βουλή, ο Αλέξης Τσίπρας. Ναι! Τότε που έλεγε ότι θα διαγράψει το χρέος με μια μονοκοντυλιά, με ένα νόμο και με ένα άρθρο.

Και όλα αυτά τα θεωρούμε εντάξει. 

Και έτσι, με αυτά και με τα άλλα, ξεχάσαμε τους δύο φυλακισμένους στρατιωτικούς μας στις φυλακές της Τουρκίας, θα ξεχάσουμε το θέμα των Σκοπίων θα ξεχάσουμε και τη χθεσινή απόφαση του Eurogroup και δεν ξέρω τι άλλο μας περιμένει ακόμα.

Οργή παντού

  Πολίτες στις Σέρρες έστησαν κρεμάλες και έβριζαν τους κυβερνητικούς βουλευτές σε μεγάλη πορεία διαμαρτυρίας, ενώ ακούστηκαν και υβριστικά συνθήματα κατά των κυβερνητικών βουλευτών. Οι  διαδηλωτές τοποθέτησαν σημαία των Σκοπίων στην είσοδο των γραφείων της Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Σερρών και της βουλευτού του κόμματος Αφροδίτης Σταμπουλη, που πρόσφατα δήλωσε δημόσια το περιβόητο : “Βόρεια Μακεδονία, όπως Βόρεια Κορέα”.

  Βλέπω στα τηλεοπτικά πλάνα και πολίτες που γιούχαραν την Έλενα Κουντουρά στα Χανιά, τον Σταύρο Κοντονή και τη Θεοδώρα Τζάκρη στα Γιαννιτσά, και πάρα πολλά τέτοια παρόμοια, και πιστεύω πως αρχίσαμε σιγά-σιγά να σηκωνόμαστε από τον καναπέ μας. Γεγονότα σαν και αυτά συμβαίνουν συχνά πια όταν και όπου εμφανίζονται κυβερνητικά στελέχη.

  Δηλώνω ότι είμαι κατά των προπηλακισμών. Λόγω ιδιοσυγκρασίας δεν ταιριάζει ούτε στον χαρακτήρα μου, ούτε στην παιδεία μου.  Ακόμα και αν τα σημερινά θύματα αρνούνται να στρέψουν τη σκέψη τους στο δικό τους παρελθόν και να εισπράξουν τα αποτελέσματα των δικών τους επιλογών.

  Εκείνο που με προβληματίζει περισσότερο όμως, είναι που κάναν καραμέλα πια την ατάκα:! “Όσοι γιουχάρουν, είναι φασίστες”! Τώρα πώς έγινε και όλοι οι Έλληνες ξαφνικά έγιναν φασίστες, είναι θέμα για διατριβή. Αν όμως αυτά που κάνανε οι ίδιοι τους ως αντιπολίτευση ήταν φασιστικά, τότε οι ίδιοι τους κάνανε φασίστες τους Έλληνες. 

  Όχι όμως κύριοι κυβερνητικοί! Δεν είναι φασίστες! Είναι απλοί άνθρωποι που σας πιστέψανε και τους προδώσατε. Είναι πρώην ψηφοφόροι σας και κυρίως είναι αγανακτισμένοι πολίτες. Και το μόνο σίγουρο κύριοι κυβερνητικοί είναι ότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς φασίστας για να είναι αγανακτισμένος με την ασυνέπεια σας.

  Ναι! Το κλίμα αποδοκιμασίας κατά των κυβερνητικών στελεχών είναι γενικευμένο κύριοι της κυβέρνησης, όταν όμως βλέπατε να προπηλακίζουν τους πολιτικούς σας αντιπάλους είχατε την ίδια γνώμη για τους προπηλακισμούς άραγε; 

  Αλλά πόσο δίκιο έχει ο σοφός λαός που λέει πως όποιος σπέρνει θύελλες θερίζει καταιγίδες!  

Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων 

  Ένα από τα καλύτερα λαογραφικά Μουσεία της Ευρώπης, το Μουσείο Σαρακατσάνων, βρίσκεται στις Σέρρες. Είναι ένα από τα πέντε μονογραφικά Μουσεία στην Ευρώπη και το μοναδικό στην Ελλάδα. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις και μετάλλια, καθώς και με το δεύτερο Ευρωπαϊκό Βραβείο Μουσείου της Χρονιάς.

  Το ξεχωριστό αυτό μουσείο, που στεγάζεται σε μοντέρνο κτήριο στην πόλη των Σερρών, είναι αφιερωμένο στη ζωή, στην παράδοσηκαι στην τέχνη των Σαρακατσάνων, του σύγχρονου νομαδικού αυτού πληθυσμού, που μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα ζούσε οργανωμένος σε τσελιγκάτα στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα.

  Στις αίθουσές του ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τον τρόπο της ζωής τους από την εποχή του μεσοπολέμου και ως το τέλος της δεκαετίας του ‘40, τότε που η κατοχή και ο εμφύλιος είχαν σαν αποτέλεσμα να εξαφανιστούν τα τσελιγκάτα. Τις ιδιότυπες συνήθειές τους και τις βασικές ασχολίες τους, να δει τις περίφημες καλύβες τους, να θαυμάσει τις εντυπωσιακές επίσημες φορεσιές τους, τα υφαντά και τα κεντήματά τους. Όλα περίτεχνα δημιουργήματα των Σαρακατσάνων γυναικών. 

  Στο κέντρο της αίθουσας υψώνεται η «μεγάλη καλύβα», μια στρόγγυλη καλύβα με πλούσια επένδυση, υφαντά, κλπ. Καλύβες σε διάφορα μεγέθη και σχήματα, πλεγμένες από χόρτο, που αναπαριστούν πολύ πειστικά τη ζωή στο Τσελιγκάτο, καθώς και το Σαρακατσάνικο σχολείο, την καλύβα του βοσκού, την καλύβα όπου στεγαζόταν το τυροκομείο, ο αργαλειός, διάφορα εξαρτήματα υφαντικής, και τα χαρακτηριστικά κουδούνια για τα ζώα.

  Με τέτοιες πρωτοβουλίες, αλλά και με πολύ κόπο και μεράκι, μπορούν να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεώτεροι τις παραδόσεις μας, τα ήθη και τα έθιμά μας.

  Μακάρι να το μιμηθούν και πολλοί άλλοι. Μπράβο στους ανθρώπους αυτού του μουσείου, για το κουράγιο, το μεράκι και την αγάπη με την οποία κρατάτε ζωντανή την φυλή μας.

  Ελπίζω κάποια στιγμή να αποτελέσει πρότυπο σε όλους αυτούς που θέλουν πραγματικά να ασχοληθούν με την διατήρηση και διάδοση της παράδοσής μας.

«Αρχή άνδρα δείκνυσι»

  Πρώτο θέμα σε όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης αποτελεί η είδηση της υπογραφής της συμφωνίας για το Σκοπιανό.

 Παρά την θέληση του ελληνικού λαού, τη στιγμή μάλιστα που είναι ξεσηκωμένη εναντίον όλη η Μακεδονία και όχι μόνο, ο υπουργός εξωτερικών της χώρας μας,  παρουσία του πρωθυπουργού, έβαλε την  υπογραφή του για την ολοκλήρωσή της. Τόσο απλά!  Με  μία μονοκοντυλιά!

  Η συμφωνία βέβαια δεν έχει ακόμη εγκριθεί από τα κοινοβούλια των δύο χωρών, αλλά ούτε και από το προβλεπόμενο δημοψήφισμα μεταξύ του πληθυσμού των Σκοπίων. Παρ όλα αυτά ο πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας στην ομιλία του που προηγήθηκε της τελετής, αναφερόταν συνεχώς στον λαό του ως Μακεδόνες, και στη χώρα του ως Μακεδονία. Το «βόρεια» χάθηκε στη μετάφραση μάλλον!

  Η ευθύνη είναι αποκλειστικά της κυβέρνησης, η οποία πρέπει να έχει πλήρη συνείδηση των πράξεών της, και  είναι ευθύνη πολιτική, αλλά και ιστορική, αλλά είναι και στα χέρια του πρόεδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος ως διευθυντής του Νομικού Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας επί αειμνήστου Κων. Καραμανλή, είπε ότι «δεν μπορεί να αναγνωρισθεί το γειτονικό Κράτος, αν στο όνομά του υπάρχει η λέξη Μακεδονία». 

  Μ' αυτά και με τ' άλλα ξεκινάει μια καινούρια εβδομάδα. Και σε αντίθεση με κάθε άλλη φορά που προσπαθώ να βγάλω κάποιο αισιόδοξο μήνυμα, δεν το μπορώ! Βλέπω την Ελλάδα μου να σβήνει, να χάνεται, βλέπω αδιέξοδα μπροστά μου, μας βλέπω όλους να στενοχωριόμαστε, να πνιγόμαστε και να βουλιάζουμε στην απογοήτευση. Ζούμε μια περίοδο στην πατρίδα μας, που προσωπικά δεν βλέπω τίποτα θετικό για να εκφράσω κάτι αισιόδοξο.

 Το γνωμικό αποδίδεται στον Βίαντα τον Πριηνέα, και υποστηρίζει ότι η εξουσία αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα του άνδρα.

  Οψόμεθα!

Ημερήσια δραστηριότητα Ρουβίκωνα.

    Μετά την  εισβολή στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, σειρά σήμερα είχε η Ακρόπολη από την αναρχική ομάδα Ρουβίκωνας, η οποία  το μεσημέρι ανάρτησε πανό στήριξης τον Δημήτρη Κουφοντίνα.

   «Επιλέξαμε να σηκώσουμε πανό αλληλεγγύης στο Δ. Κουφοντίνα μπροστά στον Παρθενώνα. Ως ένα καλό σημείο για να απευθυνθούμε στον κόσμο που έχει έρθει εδώ ως τουρίστας και επιλέγει να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει στον τόπο που διασκεδάζει, ή τον κόσμο που έστω, δεν έχει αφήσει την κρίση του στο ξενοδοχείο. Η δημοκρατία είναι μια χαρά ως τουριστικό προϊόν  αλλά ως πραγματικότητα είναι άλλη υπόθεση...», αναφέρει ο Ρουβίκωνας σε κείμενό του που δημοσιεύτηκε σε ιστοσελίδα του. 

    Μετά την εισβολή στο ΥΠΕΘΑ όπου  τους κάνανε μόνο πλάτες για να φύγουν, στη συνέχεια έσπασαν, έβαψαν το Συμβούλιο Επικρατείας και ανεχώρησαν ανενόχλητοι. Και πολλά ακόμα που η κυβέρνηση τα  θεωρεί ακτιβισμό, ή « ήσσονος σημασίας» κατά δήλωση του βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργου Κυρίτση. 

    Ε! Με τόση προστασία που απολαμβάνει από την κυβέρνηση αυτή η οργάνωση, δεν ξέρω πια που αλλού μπορεί να τους περιμένουμε.