Τι είναι σωστό και τι είναι λάθος;

  Τι είναι σωστό και τι  είναι λάθος δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος ν’ απαντήσει με σιγουριά σ’ αυτή την ερώτηση.  Όλοι μας έχουμε δει πολλές φορές σ’ αυτή τη ζωή, εκείνο που βαπτίζαμε «λάθος» για εμάς, να γίνεται «σωστό»  για κάποιους άλλους, και φυσικά, έχουμε δει και το αντίθετο.

  Όλοι κάνουμε λάθη και είναι ωραίο να γίνονται, αρκεί να μαθαίνουμε απ αυτά. Είμαστε πολλοί όμως που κουβαλάμε μέσα μας την κατάρα της τελειομανίας. Τα λάθη αποτελούν σκαλοπάτια της ζωής και είναι πολύτιμα, γιατί είναι οι δάσκαλοι μας. Αν είμαστε πρόθυμοι να μάθουμε  από τα λάθη μας,τότε το λάθος θα παίξει το ρόλο ενός σκαλοπατιού στο δρόμο που οδηγεί στην ολοκλήρωση της ζωής μας.

  Δεν είναι κακό ο άνθρωπος να κάνει λάθη. Κακό γίνεται όταν δεν αναγνωρίζουμε το λάθος μας  και δεν το διορθώνουμε. Το παράλογο είναι να μην αναγνωρίζουμε τα λάθη μας γιατί τότε αρχίζει μια αρρωστημένη κατάσταση, και στην οποία προσπαθούμε -ματαίως βέβαια- να βρούμε δικαιολογίες, και να αποβάλουμε από πάνω μας την κάθε ευθύνη. Και αυτή είναι μια κατάσταση αρρωστημένου εγωισμού, που στερεί ο άνθρωπος από τον εαυτό του το δικαίωμα να προσπαθήσει και να αγωνιστεί για να διορθώσει το λάθος του.

  Αποτέλεσμα είναι να μένουμε  αδιόρθωτοι, να τα συσσωρεύουμε επάνω μας και αυτά  να μετατρέπονται σε προβλήματα, τα οποία, λόγω της απραξίας, γίνονται άλυτα, και τότε παρουσιάζεται η απελπισία και πνιγόμαστε από το ασήκωτο βάρος, γιατί δεν είναι στην φύση μας να σηκώνουμε τόσα φορτία. Γινόμαστε δέσμιοι του εγωισμού μας, κυριευόμαστε από μοναξιά, και τελικά, «όλα και όλοι μας φταίνε».