Μιας και
σιγά-σιγά όλοι μας θα αρχίσουμε τις αποδράσεις, μικρές ή μεγάλες δεν έχει
σημασία, απολαμβάνοντας την κάθε μας στιγμή ας το ρίξουμε και λίγο στην
περισυλλογή, στην αναθεώρηση και την ιεράρχηση των πραγματικών
αξιών.
Σε συνδυασμό με τα παραπάνω, ας
μπει στη λίστα μας και το «νοικοκύρεμα».
Ειρωνικό ίσως ότι φτάνουμε σε σημείο να το αποζητούμε, αλλά είναι
και αυτές οι φορές που μας επιβάλλεται απροσδόκητα. Και άλλους μας βρίσκει περισσότερο
προετοιμασμένους, άλλους λιγότερο, άλλους ίσως καθόλου. Η πρόσφατη πανδημία
όμως που ήταν ένα πραγματικό ταρακούνημα, ήρθε και μας έδωσε άφθονη τροφή για
σκέψη. Ωστόσο ήρθε και για να μας υπενθυμίσει πως χωρίς νοικοκύρεμα δεν είναι δεδομένο ότι θα μπορούμε να απολαμβάνουμε ακόμη και τις μικρές χαρές της ζωής μας. Μόνον έτσι το χθες θα εγγυάται για το αύριο.
Σε κάθε περίπτωση θα μπορούσα να πω ότι είναι καιρός για αυτογνωσία
και περισυλλογή. Να σκύψουμε να δούμε βαθιά μέσα στον εαυτό μας την αλήθεια. Δεν
σηκώνει αυτή η κατάσταση «τεμπελιά» με τον εαυτό μας. Είναι μία κατάσταση -σειρήνα-
που ίσως καταφέρει σε πολύ κόσμο να αφυπνίσει το εσωτερικό του εγώ, με εκείνη
την πάντα σοφή φωνή που ακούμε όταν καταφέρνουμε να κάνουμε ενδοσκόπηση, η οποία
χωρίς πολλές εξηγήσεις μας δίνει οδηγίες ώστε να μπούμε στο σωστό δρόμο. Ο
κόσμος συχνά το ονομάζει ένστικτο, ή διαίσθηση. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν
είναι ουρανοκατέβατη. Υπάρχει και γεννιέται από τις εμπειρίες μας και πρέπει να
την λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη.
Γιατί ποιος ξέρει; Λίγη
ώρα εσωτερικής αναζήτησης και περισυλλογής, ίσως και να αξίζει περισσότερο από
ένα εξάμηνο θεωρητικής ακαδημαϊκής εκπαίδευσης.
