Πόσο δύσκολη είναι η ευγένεια σήμερα;

  

  Ένα από τα  πιο εύκολα πράγματα σήμερα είναι μέσα από τις δυσκολίες της ζωής, και ειδικά λόγω της πανδημίας, να γίνουμε αρνητικοί, κακοί, και μίζεροι. Λογικό μέχρι ενός σημείου μιας και όλοι μας κουβαλάμε τη δική μας ιστορία, τα δικά μας βιώματα. Άλλοι έχουμε ευτυχισμένο παρελθόν ή παρόν, και άλλους κάτι μας έχει πονέσει και υποφέρουμε.

  Ωστόσο, η ευγένεια, η καλοσύνη και ο σεβασμός αποδεικνύεται καθημερινά ότι είναι ο δύσκολος δρόμος. Αν με ρωτήσετε τι μου λείπει περισσότερο από τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σας απαντήσω η ευγένεια. Και δεν είμαι ο μόνος νομίζω.  Όλοι όσοι ακολουθούν αυτό το δρόμο, δεν γεννήθηκαν έτσι, αλλά διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας τους από τις εμπειρίες τους. Έχουν ζήσει τη ζωή τους με όλες τις πτυχές της. Γνωρίζουν κάθε αρνητικό συναίσθημα και επιθυμούν κάθε τι το θετικό. Έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την θλίψη σε χαρά, την απογοήτευση και την αποτυχία σε μαθήματα ζωής. Από αυτές τις καταστάσεις βγήκαν και πιο δυνατοί και πιο ανθεκτικοί.

  Σε ότι με αφορά, μου έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω και ενός ανθρώπου. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να πολεμήσουμε και ας πληγωθούμε. Είναι δεδομένο ότι θα βγούμε δυνατότεροι. Η ευγένεια ανοίγει πόρτες και  κλείνει στόματα. Γιατί όπως έλεγε και ο Πλούταρχος: «Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σε όλες τις πράξεις».