Δεκέμβριος

  

  Ο Δεκέμβριος μπαίνει αισίως αύριο. Είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του χρόνου, ανήκει στην εποχή του Χειμώνα κατά το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και είναι ένας από τους 7 μήνες με διάρκεια 31 ημερών. 

  Η ονομασία του ετυμολογείται από τη λατινική λέξη December, η οποία προέρχεται από το αριθμητικό decem (δέκα), επειδή στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ο Δεκέμβριος ήταν ο δέκατος κατά σειρά μήνας. Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο.

  Ξεκινά πάντα την ίδια μέρα της εβδομάδας με τον Σεπτέμβριο, θεωρείται δε, ιδιαίτερα «γιορτινός» λόγω των πολλών θρησκευτικών εορτών του με σημαντικότερη αυτή των Χριστουγέννων και όπως και αν το δει κάποιος, έχει τη θετική του πλευρά μιας και από της Αγίας Άννας τις 9 του μήνα, «η μέρα παίρνει ανάσα», ενώ στις 12, στην εορτή του Αγίου Σπυρίδωνα «η μέρα παίρνει ένα σπυρί», αρχίζει δηλαδή να μεγαλώνει.

  Με την άφιξη του, το κρύο αρχίζει να είναι αρκετά τσουχτερό, ενώ την 22 Δεκεμβρίου μπαίνει επισήμως ο Χειμώνας και ξεκινούν οι χιονοπτώσεις. Γι’ αυτό άλλωστε ο Δεκέμβριος λέγεται και «Άσπρος μήνας», αλλά και «χιονιάς».

  «Δεκέμβρη με τα κρύα σου και πώς θα ξεκρυώσω. Δεκέμβρη μου, με πάγωσες και πώς να ξεπαγώσω;» λέει η λαϊκή μας μούσα. Καλό Μήνα σε όλους. 

Οπαδικά

  Πολύ σοβαρά επεισόδια γίνανε πριν από λίγες ημέρες στην Αθήνα ανάμεσα σε οπαδούς του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού  με αφορμή τον αγώνα βόλεϊ γυναικών, με την  αστυνομία να προβαίνει σε προσαγωγές.

  Συμπλοκές γίνανε και το απόγευμα της Κυριακής ανάμεσα σε οπαδούς του Άρη και του ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη. Και εδώ επενέβη η αστυνομία με χρήση δακρυγόνων για να καταστείλει τις συμπλοκές.

  Έτσι όπως πάμε, δυστυχώς, όπως σαπίζουν τα πάντα σε αυτή τη χώρα, αυτό θα γίνει (αν δεν έχει γίνει ήδη) και με τα αθλητικά σωματεία -ιδιωτικές εταιρείες στην πλειονότητα τους- από τα οποία μέχρι πρόσφατα μερικά μας πρόσφεραν που και που καμία χαρά, μας τόνωναν το εθνικό μας φρόνημα και κάπου-κάπου μας κάνανε να νιώθουμε περήφανοι  ως Έλληνες.

  Θεωρώ ότι είναι χρέος του κράτους, των σωματείων, αλλά και όλων εμάς να βοηθήσουμε ώστε να καταπολεμηθεί η διαφθορά που ταλαιπωρεί σήμερα τον ελληνικό αθλητισμό και μάλιστα το ποδόσφαιρο, τον πάλαι ποτέ βασιλιά των σπορ, ώστε αυτό να επανακτήσει το κοινωνικό του πρόσωπο, σαν μέσο πολιτισμού, ανάδειξης υγιών συναισθημάτων και διάδοσης του αθλητικού πνεύματος.

  Λοιπόν ξέρετε κάτι; Η πατρίδα περνάει δύσκολες ώρες και πρέπει να κρατήσουμε όλοι την ψυχραιμία μας. Υπ΄ αυτήν την έννοια δεν θέλουμε άλλους οπαδούς! Ο αθλητισμός δεν θέλει άλλους οπαδούς! Φιλάθλους θέλει! Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι κάτι ήξεραν καλύτερα από εμάς με τον Ολυμπιακό Ύμνο: 

 «Αρχαίο Πνεύμα αθάνατον, αγνέ πατέρα
 του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού,
 κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα»

Ατιμωρησία

  Διεθνής Ημέρα για τον Τερματισμό της Ατιμωρησίας σήμερα, με την  εικόνα της να εξοργίζει έως και τον πιο απλό πολίτη. Με  φυσικό επακόλουθο  να βιώνουμε τη διακωμώδηση των πάντων!

  Από το «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», φτάσαμε στους μπάχαλους να  αγωνίζονται κατά του συστήματος, στους  χουλιγκάνους να γίνονται ακόμη πιο  φανατισμένοι, στους  εθνικιστές να επικαλούνται την πατρίδα, και κάποτε στους συνδικαλιστές να κόβουν στα δυο τη χώρα.

  Με την κάθε κυβέρνηση να κάνει τα πάντα για να προστατέψει τους παράνομους, αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμιμους. Με  αυτούς ασχολούνται μόνο κάποιοι εναπομείναντες γραφικοί ρομαντικοί, που είναι ίσως και οι μόνοι που έχουν αντιληφθεί ότι η λέξη “ΝΟΜΙΜΟΝ” διαβάζεται το ίδιο και από τα δύο άκρα της.

   Ίσως γιατί στα χρόνια της παρακμής που ζούμε, μας έμαθαν ότι κάποια πράγματα μπορεί να παραμένουν νόμιμα, ασχέτως αν είναι απόλυτα φανερό και αυταπόδεικτο ότι δεν είναι ηθικά.

  Διεθνής Ημέρα για τον Τερματισμό της Ατιμωρησίας σήμερα, αλλά με αυτές τις συνθήκες, οι νόμοι δείχνουν μάλλον ανίσχυροι.

Ημέρα Ενόπλων Δυνάμεων

 Κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου με πρωτοβουλία της Ελληνικής Πολιτείας γιορτάζεται η Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων, για να υπομνησθεί και να τιμηθεί η προσφορά των προς το Έθνος, τόσο σε περίοδο πολέμων, όσο και στην ειρήνη.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις της πατρίδας μας  φέρουν μια ιδιαίτερα βαριά ιστορική κληρονομιά. Και αυτό γιατί οι πρόγονοί μας δεν έκαναν ποτέ λόγο για «βραχονησίδες με λίγα πρόβατα που δεν αξίζει να κάνουν πόλεμο δύο χώρες»! Είναι δε βαρύς ο φόρος αίματος που πλήρωσαν και πληρώνουν για να ανταποκριθούν στα δύσκολα καθήκοντά τους ακόμη και σε καιρό ειρήνης.

  Αύριο τιμούμε τους πολυάριθμους μαχητές που με τους αγώνες τους και το αίμα τους εξασφάλισαν το αγαθό της ελευθερίας και της ύπαρξης της χώρας μας.

  Τιμούμε και το έμψυχο υλικό, που είναι το κύριο οπλικό σύστημα της χώρας μας και ναι μεν είναι  μικρό σε αριθμό, αλλά  η ιστορία  έχει δείξει  ότι  είναι  μεγάλο  σε αξίες και  ηθικό.

  Τιμούμε επίσης και τους απόστρατους Αξιωματικούς, οι οποίοι έδωσαν τη νιότη της ζωής τους για το μεγαλείο και την ανεξαρτησία της Πατρίδας μας, ως πιστοί και φιλότιμοι στρατιώτες, κατά τον όρκο τους.

  Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας αποτελούν το θεσμό τον οποίο εμπιστεύονται περισσότερο οι Έλληνες πολίτες όπως προκύπτει από έρευνες που κατά καιρούς διεξάγουν οι διάφορες εταιρίες δημοσκοπήσεων και όση προσπάθεια και αν γίνεται να υπονομευτούν, έχουν τόση ζωντάνια, τόση αλήθεια και τέτοια λαμπρότητα που κανένας περιορισμός και καμία υπερβολή δεν είναι δυνατόν να αλλοιώσουν τις  διαστάσεις τους.

  Και ναι! Όταν οι Ένοπλες Δυνάμεις, είναι μαζί με όλο το λαό, τότε η Πατρίδα μας δεν έχει να φοβηθεί απολύτως τίποτα. Η φετινή ημέρα ας γίνει αφετηρία περισυλλογής και  ευθύνης για όλους μας.

  Χρόνια πολλά!

  Ζήτω η Ελλάδα!

  Ζήτω οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις!

 

Ετοιμαζόμαστε για πόλεμο;

  Πάντα τέτοιες μέρες ένα από τα πιο δημοφιλή θέματα συζήτησης είναι οι  εκδηλώσεις εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου. Και όπως πάντα η Ελληνική Αστυνομία βρίσκεται σε ετοιμότητα λαμβάνοντας  αυστηρά μέτρα ασφαλείας.

  Ιστορίες χιλιοειπωμένες, πρωταγωνιστές που δεν αλλάζουν, και  μια χώρα που ακόμα ψάχνει να βρει την έννοια της «ελεύθερης διακίνησης ιδεών», που μέχρι στιγμής αυτές οι ελεύθερες ιδέες παράγουν  και μολότοφ κράνη, κοντάρια, κουκούλες και διάφορα άλλα είδη!

   Τυποποιημένες κουβέντες, χωρίς ουσία πια, εκτός και αν:

 Φτάσουμε στην επέτειο που δεν θα χρειάζονται 5000 αστυνομικοί,  drones και ελικόπτερα  για να περιφρουρούν το κλειστό κέντρο της -κατά το παρελθόν-  πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης, που δεν θα σταματούν οι συγκοινωνίες, που δεν θα ψάχνουν οι ειδικοί για εκρηκτικούς μηχανισμούς, που δεν θα υπάρχουν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έξω από κυβερνητικά κτίρια, πρεσβείες και  πανεπιστημιακά ιδρύματα. Που δεν θα ετοιμαζόμαστε για πόλεμο, αλλά για γιορτή, χωρίς τον επαναλαμβανόμενο ετήσιο διχασμό.

  Και που επιτέλους δεν θα τιμούμε αυτούς που εξαργύρωσαν τη «γενιά» για να καθίσουν αργότερα σε θέσεις εξουσίας του «συστήματος» το οποίο υποτίθεται ότι οι ίδιοι το πολέμησαν και έκαναν το Πολυτεχνείο καριέρα.

 Που επιτέλους θα τιμούμε αυτούς που μείνανε στην αφάνεια και που σιωπηλά και απλά  θυμούνται όσους αληθινά πρωτοστάτησαν τότε στα γεγονότα!

  Σέρρες! Μια υπαίθρια πινακοθήκη.

  

  Από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας η εικαστική τέχνη  αποτέλεσε την καλύτερη ίσως έκφανση των ιδεωδών της εκάστοτε κοινωνίας στην υπηρεσία της οποίας τέθηκε.

  Στην πόλη των Σερρών, σε μια υπαίθρια πινακοθήκη και σε δώδεκα θεματικές εικόνες, ο βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών ζωγράφος Χριστόφορος Μελίδης γεφυρώνει  το χτες με το σήμερα.

  Πινελιά-πινελιά  απεικονίζει  στην υπαίθρια γκαλερί, στον τοίχο της περίφραξης της ΔΕΗ Σερρών, που αποτελεί τον καμβά του,  με ιδιαίτερη καλλιτεχνική μαεστρία, κομμάτια της πόλης του χθες τα οποία προσδίδουν μια διαφορετική αισθητική αναβάθμιση.

  Από εδώ, από τα Σέρρας, διατυπώνεται και η πρόταση προς όλους για να μπορέσουν να δώσουν  αντίστοιχα έργα στη δημόσια αρχιτεκτονική, ούτως ώστε να μπεί ένα φρένο στην τσιμεντοποίηση και στην διασφάλιση της ποιότητας ζωής του πολίτη.

  Κτίρια και αστικοί χώροι πρέπει να υποδέχονται τη συλλογική ζωή, να εκφράζουν τις πολιτισμικές συνιστώσες της εποχής, αλλά και να εξωτερικεύουν συμβολικά το κύρος του δημότη. 

   Φτάνει πια!

  

  Φτάνει πια! Μια εβδομάδα μετά την παρέλαση της Εθνικής Επετείου, ακόμη ασχολούμαστε με την παρέλαση των κοριτσιών στη Ν. Φιλαδέλφεια.

  Γιατί όμως, μέσα σε αυτό το  εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον που υπάρχουν και κατορθώματα συμπατριωτών μας, που με σωστή οργάνωση και προσεκτικές κινήσεις αναπτύσσονται, επηρεάζουν τις εξελίξεις και καθορίζουν το μέλλον της Ελλάδας και του κόσμου ολόκληρου, δεν ασχολείται σχεδόν κανείς μαζί τους;

  Γιατί όμως, ενώ χιλιάδες Έλληνες που μεγαλούργησαν, που έδωσαν στη χώρα μας  και τους νέους τόπους που πήγαν  νέες αξίες, που διαπρέπουν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, τα επιτεύγματά τους σπάνια γίνονται γνωστά; 

  Γιατί όμως, η χώρα μας ενώ έχει και άλλα θέματα να προβάλει, όλοι τα κρύβουμε κάτω από το χαλί και ασχολούμαστε με ότι εσκεμμένα μας σερβίρουν τα ΜΜΕ;

 Διαβάζω ότι Έλληνας γιατρός ψηφίστηκε ο καλύτερος γιατρός της Αμερικής για το 2019. Έλληνας γιατρός επίσης ψηφίστηκε ο καλύτερος γιατρός της Ευρώπης, επίσης για τη φετινή χρονιά. Και φυσικά δεν είναι μόνον αυτοί, αλλά με αυτές τις πολυπροβαλλόμενες εικόνες της παρέλασης, οδηγείται η    «Ελλάδα που δεν γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς της» να αγνοείται.

  Αυτά είναι που δεν μπορώ να εξηγήσω. Επιτέλους όμως! Φτάνει πια!