Καταγγελίες, υπεράνω υποψίας;

  Οι  καταγγελίες συγκεκριμένων ανθρώπων στη ματωμένη αρένα, κυρίως του καλλιτεχνικού χώρου, για σεξουαλική, ψυχολογική ή λεκτική βία, απαιτούν μια λεπτομερή ενδοσκόπηση σε όλους τους «ύποπτους» χώρους και μάλιστα τώρα που είναι της μόδας όπως είπε και ένας από τους καταγγελλόμενους, πρότυπο για πάρα πολλούς στο χώρο του. Πρότυπα βέβαια υπάρχουν και προς μίμηση και προς αποφυγή, οπότε η επιλογή τους εναπόκειται στην κρίση του καθενός. Ο τόπος μας είναι γεμάτος από συγκεκριμένα πρόσωπα που μας εμπνέουν και τον σεβασμό και τη διάθεση να τα μιμηθούμε γιατί αντιπροσωπεύουν ηθικές ή πνευματικές αξίες της κοινωνίας και του πολιτισμού μας, αρκεί να έχουμε τη σύνεση και τη θέληση να τα μιμηθούμε.  

  Στη σημερινή σύγχρονη εποχή  είναι πιο επιτακτική ανάγκη από οποιαδήποτε άλλη φορά η προσπάθεια επαναπροσέγγισης από μέρους της ίδιας της κοινωνίας, και του «εξουσιαστή» και του «εξουσιαζόμενου» μιας και η κατάχρηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οδήγησαν σταδιακά στην απαξίωση πολλών αρετών. 

  Ζούμε σε μια εποχή που μάς επιτρέπει να μιλάμε. Και ο μόνος τρόπος να σταματήσουν αυτά τα φαινόμενα  είναι να ειπωθούν. Όχι γιατί κάποιοι θα τιμωρηθούν. Αλλά γιατί η κοινωνική κατακραυγή θα είναι τέτοια που μετά από κάποιο καιρό τα φαινόμενα θα σταματήσουν. Δεν είμαι νομικός, δεν έχω γνώσεις νομικής για να γνωρίζω εάν είναι αδικήματα. Γνωρίζω όμως ότι άρχισε η τιμωρία τους από τον κόσμο και ελπίζω να είναι και σκληρή. 

  Η νέα γενιά που διαθέτει και γνώση και ταλέντο επιβάλλεται να  ορθώσει  τη φωνή της. Και  αυτό που θα κερδίσει είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που θα χάσει.  Αυτό ίσως πραγματικά είναι το καλύτερο και το υγιέστερο. Και σίγουρα θα είναι υγιέστερο να μιλάει εν τη γενέσει του. Διαφορετικά ο κάθε χώρος θα γίνει το τσιφλίκι μιας χούφτας ανθρώπων που θα αυτοθεωρούνται ανθρωπιστές ή δικαιωματιστές, που θα φιλοσοφούν όλη μέρα για τον τέλειο κόσμο που τους στερούνε όλοι οι υπόλοιποι, και που εν τέλει  αυτοί οι λίγοι θα αποφασίζουν, και με τον τρόπο τους θα επιβάλουν, λες και η ωριμότητα της σκέψης είναι αποκλειστικό προνόμιό των.

 

    "άλογα"   πάθη

   Τα τελευταία γεγονότα της βίας προκαλούν θλίψη, αλλά και ανησυχία για την κοινωνία μας. Ο προβληματισμός είναι πιο έντονος όταν πρωταγωνιστές αυτών είναι «άτομα υπεράνω υποψίας» και θύματα οι νέοι. Σήμερα προσήλθε στον εισαγγελέα αθλήτρια η οποία κατέθεσε για όσα κατήγγειλε σε βάρος παράγοντα της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας, με αποτέλεσμα να βρει και αρκετούς μιμητές. Ένιωσα τεράστια ανακούφιση που έσπασε τη σιωπή της για να μιλήσει για μια πραγματικότητα. Ίσως και να έφτασε ο χρόνος που θα μας κάνει να ελπίζουμε πως έρχεται η ώρα της ωριμότητας για να ανοίξει διάπλατα η δημόσια συζήτηση για τέτοιου είδους θέματα, που αποτελούν κρίσιμο στοιχείο για την ποιότητα της ζωής μας προς το μέλλον. Προς το παρόν πάντως, πολλά ερωτήματα και λίγες οι απαντήσεις. Ωστόσο, κάθε απάντηση γεννά άλλα ερωτήματα και ο κύκλος δεν κλείνει, με τη  λογική και την ηθική να φαίνεται πως αδυνατούν να τιθασεύσουν τα άλογα πάθη του ανθρώπου.

 

    Ας  απελευθερωθούμε

   Την ώρα που η ιατρική επιστημονική κοινότητα συνεχίζει να ερευνά τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά του κορωνοϊού, κάποιοι άλλοι θα πρέπει να εργαστούνε με γνώμονα την πρόληψη από τις σοβαρές κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις, καθώς και τις ψυχικές συνέπειές που παραμένουν αχαρτογράφητες μεν, αδιαμφισβήτητες δε. Σε ότι μας αφορά, και εάν μας έμαθε κάτι η πανδημία σαν ανθρώπους, είναι ότι όταν τα πράγματα πιάνουν πάτο, απελευθερωνόμαστε και  ξανασηκωνόμαστε. Και αυτή την φορά τα "χτίζουμε" καλύτερα, μιας και πρέπει να αναπτύξουμε μέσα μας τη νοοτροπία του νικητή. Να αντιληφθούμε  πως οι αποτυχίες, τα λάθη, οι απογοητεύσεις και οι πόνοι είναι αναπόφευκτα «βάσανα», που στην πορεία μας θα μας κάνουν πιο δυνατούς.  Είναι τα απαραίτητα «σκαλοπάτια» που πρέπει να ανεβούμε για να φτάσουμε στον καλύτερό μας εαυτό. Και εκεί δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ, πως όλοι όσοι θαυμάζουμε, κοπιάσανε για να φτάσουν στο σημείο που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή. Κανένας δεν έφτασε στην κορυφή χωρίς αποτυχίες. Έφτασε με προσωπικό αγώνα, θέληση, πίστη και κυρίως την ικανότητα του να μην τα παρατάει.

 

  Ατενίζοντας τον καινούριο χρόνο

  Ι. Ν. Αγίου Νικολάου στη γενέτειρα, στο Κολωνιάτι Ιωαννίνων. Για γαλήνη, προσευχή και παράκληση για μια καλύτερη χρονιά. Σύντομα, η δύσκολη και ανυπόφορη για όλους μας χρονιά, έγινε παρελθόν. Και όπως όλοι ξέρουμε, το παρελθόν όσο σκληρό κι αν ήταν, το έχουμε ζήσει μόνο μια φορά, δεύτερη δεν γίνεται. Έχει τελειώσει. Ας μη φοβίζουμε τη ζωή μας σήμερα με τα φαντάσματα του χτες. Νέες καλές μέρες θα έρθουν και πάλι και η ελπίδα θα  ανατείλει με τη νέα χρονιά. Ας μείνουμε γεροί για να την ξαναρχίσουμε από την αρχή. Ας επικεντρωθούμε στα θετικά της ζωής και όλα τα αρνητικά θα ξεθωριάζουν. Το 2020 μας δίδαξε πολλά. Η νέα χρονιά που ξεκινά, φέρνει μαζί της το βάρος όσων περάσαμε και βιώνουμε, αλλά και τη βάσιμη ελπίδα για το καλύτερο, ώστε στο μέλλον να θυμόμαστε αυτή τη δοκιμασία ως αφετηρία για μια καλύτερη ζωή. Σε αυτή την τόσο διαφορετική εορταστική περίοδο, ευχή όλων είναι να αφήσουμε γρήγορα πίσω μας την εμπειρία του 2020  για να έχουμε ένα πιο αισιόδοξο και πιο δημιουργικό 2021. Γενικά αυτόν τον καινούριο χρόνο ας προσπαθήσουμε να γεμίσουμε το άλμπουμ μας με στιγμές που θα μας κάνουν να χαμογελάμε στη θύμησή τους. Με αυτές τις διαπιστώσεις ας πορευτούμε στο 2021. Ατενίζοντας τον καινούριο χρόνο, εύχομαι ολόψυχα στον καθένα που έχει βάλει πραγματοποιήσιμους στόχους στη ζωή του, να έχει επιτυχία δέκα στους δέκα.