Ανθρωπιά: μια έννοια "υπο εξαφάνιση".
Πανδύσκολο να την ορίσει κάποιος. Σήμερα, στην
κοινωνία που ζούμε, υπάρχουν καλοί άνθρωποι αλλά κρύβουν την καλοσύνη τους, και
ταυτόχρονα υπάρχουν κακοί άνθρωποι που σπέρνουν παντού τη κακία τους.
Και έτσι μεγαλώνοντας συνειδητοποιούμε πως οι
άνθρωποι της οικογένειάς μας είναι οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή μας. Στην
πορεία μαθαίνουμε πως υπάρχουν και οι φίλοι. Οι κολλητοί μας. Μια ξεχωριστή
κατηγορία από μόνοι τους. Λίγοι και καλοί. Τους προσέχουμε και μας προσέχουν
σαν πολύτιμο θησαυρό.
Η οικογένεια και οι κολλητοί είναι οι άνθρωποι
βουνά. Σταθεροί και αμετακίνητοι. Πάνω τους χτίζουμε σε στέρεη βάση.
Υπάρχουν και οι άνθρωποι αστέρια. Είναι εκείνοι οι
άνθρωποι που θα τους θαυμάζουμε και θα τους θυμόμαστε για πάντα. Είναι εκείνοι
που απλά έρχονται σε μια φάση της ζωής μας για να μας περάσουν απέναντι. Είναι
μια μεταβατική φάση που γίνονται το στήριγμα, και εμείς καταφέρνουμε να
περάσουμε από τη μία όχθη του ποταμού
στην άλλη.
Υπάρχουν
και οι άλλοι. Οι άνθρωποι που απορροφούν ενέργεια από άλλους ανθρώπους. Αυτούς δε θα
μπορέσουμε να τους εντάξουμε σε καμία κατηγορία. Είναι αυτοί που απλά έρχονται για να μας γνωρίσουν. Ίσως και
να πάρουν από εμάς.
