Η πρώτη έξυπνη πόλη στην Ελλάδα!

 Είναι γνωστή η πόλη των Τρικάλων για την ελεύθερη πρόσβαση στο Ίντερνετ μέσω Wi-Fi σε ολόκληρο τον αστικό ιστό, για τις  τηλεϊατρικές υπηρεσίες προς τους πολίτες τρίτης ηλικίας, για εκείνο το λεωφορείο χωρίς οδηγό, και  για τη διαδικτυακή πλατφόρμα μέσω της οποίας οι δημότες έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν στη δημόσια ζωή της πόλης και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

 Με την τεχνολογία να παίζει τέτοιο σημαντικό ρόλο στην πόλη, τα Τρίκαλα γίνονται επίσης η πρώτη πόλη της Ελλάδας που θα υποδεχθεί, πιλοτικά, τις απίστευτες ταχύτητες 5G του δικτύου ίντερνετ.

 Τα Τρίκαλα αποτελούν επίσης μία από τις πόλεις της Ελλάδας όπου το ποδήλατο συγκαταλέγεται σε ένα από τα κύρια μέσα μετακίνησης,  καθώς  υπάρχουν σχεδόν παντού ποδηλατόδρομοι. Στους δρόμους του κέντρου οι οδηγοί σταματάνε στις διαβάσεις. Και επίσης χαρακτηρίζεται ως η πόλη χωρίς κάπνισμα.

 Διαβάζω επίσης ότι προχωρά σε μία νέα καινοτόμο ιδέα, στο ΑΤΜ πιστοποιητικών. Πρόκειται λέει, για ειδικά μηχανήματα τύπου ΑΤΜ που θα παρέχουν νυχθημερόν τη δυνατότητα στους πολίτες να ζητούν και να εκτυπώνουν πιστοποιητικά δημοτολογίου και άλλα σχετικά δημοτικά έγγραφα, άμεσα, με εύκολο και απλό τρόπο.

 Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στα Τρίκαλα, τα οποία έχουν καταφέρει να διακριθούν ως η πρώτη «έξυπνη πόλη» στην Ελλάδα. 

 Ζηλεύω και θαυμάζω που μια επαρχιακή πόλη βρήκε διέξοδο στην τεχνολογία και δεν έμεινε στους εύκολους  τομείς (αγροτικά - κτηνοτροφικά – τουρισμός, π.χ.) που είναι καταδικασμένες οι περισσότερες επαρχιακές πόλεις μας.

Ταξιδεύω, άρα μαθαίνω. Ή μήπως όχι;

 Αφορμή για το σύντομο αυτό άρθρο στάθηκε η ανάρτηση στο Facebook (που αλλού εξάλλου στις μέρες μας…) ενός φιλικού προσώπου για τις εντυπώσεις που απεκόμισε κατά τη διάρκεια μιας σύντομης στάσης σε μια πόλη της  βορειοδυτικής Ελλάδας.

 Δεν έχει σημασία ποιο μέρος ήταν, αλλά αυτό που μου κέντρισε την προσοχή και με έβαλε σε σκέψεις ήταν η λεζάντα που συμπλήρωνε τις φωτογραφίες από αυτή την επίσκεψη: «τέλεια πόλη, καθαρή, οργανωμένη, φροντισμένη».

 Ότι καλύτερο θα μου πείτε για το μέρος, μιας και καταδεικνύει την ευχαρίστηση και την ικανοποίηση από την εμπειρία του συγκεκριμένου ατόμου, στον συγκεκριμένο προορισμό.

  Όλα ωραία και καλά έως εδώ. Αναρωτιέμαι όμως μετά από τόσα ταξίδια που έχουμε κάνει όλοι μας, τι φέρνουμε πίσω όταν επιστρέφουμε. Πόσα από τα καλά που βλέπουμε «αλλού» τα μεταφέρουμε «εδώ»; Ή τουλάχιστον πόσο πραγματικά το προσπαθούμε για να μην έχουμε εικόνες σαν αυτή του κατειλημμένου ποδηλατόδρομου της γειτονιάς μου;

 Αν δεχθούμε ότι ο άνθρωπος ταξιδεύει υποκινούμενος από μια επιθυμία να γνωρίσει νέους τόπους και να μάθει καινούρια πράγματα, ήθη, έθιμα κλπ. πόσα τελικά από αυτά εφαρμόζουμε όταν επιστρέφουμε;

 Τι συμβαίνει και στον δικό μας τρόπο ζωής όλα αυτά τα καλά και ωραία που βιώνουμε αλλού τα ξεχνάμε;

Εστιάζοντας στις διακοπές !

 Είναι οι τελευταίες μέρες του καλοκαιριού.  Όσοι είναι ακόμα στις διακοπές φαντάζομαι ότι δεν μπορούνε να πάρουνε τα μάτια τους από τη σημερινή πανσέληνο με το ομορφότερο φεγγάρι, καθώς και από το ελληνικό μπλε. Αυτό της θάλασσας το μπλε, με τις πολλαπλές αποχρώσεις, που όταν αγναντεύουμε το θαλάσσιο ορίζοντα νιώθουμε μόνοι, μα και ταυτόχρονα δυνατοί.

 Όσοι όμως έχουμε επιστρέψει, τώρα που η ακοή μας εστιάζεται στον ήχο από τα ροδάκια της κάθε βαλίτσας που γρατζουνίζει  το έδαφος, αναπολούμε ακόμη αυτές τις στιγμές. Ότι κουβαλάμε μέσα μας, το κουβαλάμε παντού. Απλά αυτές οι στιγμές, μας δίνουν την ευκαιρία να αναθεωρήσουμε τι είναι σημαντικό και τι όχι. Να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητες μας, να αποσυμπιεστούμε  και να δούμε με την ησυχία μας και με ψυχραιμία ότι μας τρομάζει. Να χαμογελάσουμε επιτέλους! Και ίσως να κάνουμε  και τον απολογισμό μας.

 Η απομάκρυνση από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, η αλλαγή παραστάσεων, η αίσθηση ξεγνοιασιάς, η επαφή με τη φύση, η προτεραιότητα του «θέλω» έναντι του «πρέπει», η  χαρά που μας προσφέρουν οι διακοπές,  είναι μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να καθαρίσει το μυαλό μας. Είναι δεδομένο όμως ότι δεν ζούμε σε κόσμο ψευδαισθήσεων. Αν κάτι μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας  δεν είναι οι διακοπές από μόνες τους.

 Ναι! Οι διακοπές είναι ένα πολύτιμο δώρο, που το χρωστάμε όλοι  στον εαυτό μας ! Δεν μας  νοιάζει πού θα φτάσουμε, αλλά το πώς θα καταφέρουμε να κάνουμε την όλη διαδικασία πιο καλή, πιο ενδιαφέρουσα, πιο ευτυχισμένη. Φυσικά δεν μπορεί αυτό από μόνο του να μας απαλλάξει από τα προβλήματα μας. Αν αυτές οι μέρες, οι δέκα, οι είκοσι μέρες των διακοπών, είναι αυτό που περιμέναμε όλο το χρόνο, σίγουρα δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος των προσδοκιών μας και να… φανούν αντάξιες «ανταμείβοντάς μας» με όσα περιμένουμε να μας φέρουν.

 Και βέβαια, δεν έχει σημασία αν πήγαμε μακριά ή κοντά. Λίγο ή πολύ. Δεν έχει σημασία ο προορισμός, παρά μόνο η διαδικασία όλη! Κοινότυπο ε; Ίσως.  

ΠΑΣ  ΓΙΑΝΝΙΝΑ !

 Εγώ σταμάτησα να πηγαίνω στα γήπεδα, και κυρίως σταμάτησα να ασχολούμαι με τα ποδοσφαιρικά και τα πολιτικά, από τότε που διαπίστωσα ότι και το ποδόσφαιρο, και η πολιτική, έγιναν επάγγελμα με σκοπό το χρήμα. Από τότε που η κάθε ποδοσφαιρική ομάδα έγινε ιδιωτική επιχείρηση για την απόκτηση δύναμης για άσκηση εξουσίας.

 Γιαννιώτης "εν τη γενέσει μου όμως" με αφορμή τη σέντρα στο Ελληνικό Ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα, θα κάνω μια εξαίρεση για τον αγαπημένο ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, την ομάδα που είναι ιδιαίτερα γνωστή για τους «πιστούς» υποστηρικτές της που την ακολουθούν πιστά, τόσο εντός, όσο και εκτός έδρας. Που ξεσήκωσε, ενθουσίασε και αγαπήθηκε, όχι μόνο από τους Ηπειρώτες, αλλά από όλο το φίλαθλο κόσμο. 

 Σημαντικό ρόλο στην πρόσφατη καλή πορεία διαδραμάτισαν οι επιλογές, του για μια δεκαετία περίπου προέδρου της, Γιώργου Χριστοβασίλη με τις προτιμήσεις που έδειξε στον προπονητή  Άγγελο Αναστασιάδη, ο οποίος «καθάρισε» τον περίγυρο, έβαλε το «τρένο σε ράγες» και έδειξε τον προορισμό του ΠΑΣ για την… Ευρώπη! Στον  Χριστόπουλο επίσης, που βραβεύτηκε από τον ΠΣΑΠ ως ο κορυφαίος προπονητής. Και κυρίως στον Γιάννη Πετράκη!

 Ο νυν προπονητής του συλλόγου, για 5η συνεχή χρονιά στον Ajax της Ηπείρου, είναι ο μακροβιότερος στον πάγκο του ΠΑΣ σε συνεχόμενες χρονιές.  Επιστέγασμα της καλής του πορείας είναι οι διακρίσεις του ως ο καλύτερος προπονητής,  με ένα βραβείο ΠΣΑΠ για τον καλύτερο προπονητή της σεζόν, και άλλες δύο υποψηφιότητες!

 Καλή δύναμη λοιπόν σε όλη την ομάδα, και ακόμα περισσότερες επιτυχίες! Εύχομαι πάντα να έχει επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Για τα πανηγύρια;

 Βρισκόμαστε στο τέλος του καλοκαιριού και ελληνικό καλοκαίρι χωρίς πανηγύρια δεν γίνεται. Η πατρίδα μας στο πέρασμα των αιώνων, διατήρησε αναλλοίωτη την παράδοση και την πολιτιστική της κληρονομιά, πολύτιμο δείγμα σεβασμού στις αξίες των παλαιότερων γενεών και της ιστορίας της.

 Αναπόσπαστο τμήμα αυτής της παράδοσης αποτελούν μέχρι και σήμερα τα πανηγύρια  που συνεχίζονται με μοναδική ζωντάνια, γιορτάζοντας την επιστροφή των μεταναστών στη γενέθλια γη. Για τους ξένους όμως είναι η καλύτερη περίπτωση για να γνωρίσει ο επισκέπτης την αυθεντική κουλτούρα και το ντόπιο χρώμα ενός μικρού τόπου.

 Από παλιά μέχρι και σήμερα οι κάτοικοι περιμένουν το πανηγύρι με μεγάλη λαχτάρα, για το γλέντι, αλλά, κυρίως για την ανθρώπινη επαφή και την επικοινωνία. Ξενύχτι, χορός, άφθονο κρασί και μπύρες, μαζί με όλο το χωριό. Και όσο και αν φαίνεται παράξενο, τα πανηγύρια προσελκύουν πια και όλες τις ηλικίες.

 Όσο για τους λάτρεις της παραδοσιακής λαϊκής μουσικής είναι σίγουρο ότι θα το διασκεδάσουν με την ψυχή τους και θα καθίσουν μέχρι τις πρώτες ακτίνες του ήλιου, και που θα γεμίσουν από εικόνες με μουσική από ελληνικό άρωμα και χρώμα. Είναι μια εμπειρία που θα μείνει αξέχαστη.

 Εκτός από τον χορό και τη διασκέδαση τα πανηγύρια μας φέρνουν κοντά και στην παράδοση. Πολύ συχνά διοργανώνονται Φεστιβάλ Χορού από τοπικούς συλλόγους με παραδοσιακές φορεσιές, με σκοπό εκτός από τη διασκέδαση, να περάσουν από γενιά σε γενιά τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις.

 Πλέον, τα πανηγύρια του χωριού έχουν γίνει μια παράδοση που δεν πρέπει να ξεχαστεί, που δίνουν ζωή στην πολιτιστική μας κληρονομιά και μας θυμίζουν την όμορφη γιορτινή πλευρά της ζωής. 

 Και το πλέον σημαντικό για τις Κυρίες: Δεν χρειάζεται να βάφεστε  και να χτενίζεστε όπως σε άλλες περιπτώσεις, ούτε και να ψάχνετε από τις προηγούμενες μέρες τι θα φορέσετε. Απλά, ζήστε το!

«Και τώρα;»

 Ωραία! Ξεμπερδέψαμε τυπικά με τα μνημόνια, η κυβέρνηση βρήκε άλλη μία ευκαιρία για επικοινωνιακούς πανηγυρισμούς, ή αντιπολίτευση λέει και αυτή τα δικά της, και το ερώτημα που κυριαρχεί πιά, είναι: «και τώρα;».

 Το ερώτημα βέβαια δεν πρόκειται να απαντηθεί.  Και η πολιορκία συνεχίζεται. Η 21 Αυγούστου 2018, ίσως θεωρηθεί ορόσημο από τους ιστορικούς του μέλλοντος. Για όσους όμως κατοικούμε εδώ, στην Ελλάδα,  είναι λόγος μελαγχολίας, παρά ενθουσιασμού.

 Οχτώ και πλέον   χρόνια που πέρασαν μετά το διάγγελμα του Γ.Α. Παπανδρέου στο Καστελλόριζο, και μετά ακολούθησαν αρκετές κυβερνήσεις στο πηδάλιο αυτής της χώρας. Στην πραγματικότητα βέβαια  το πηδάλιο αυτό βρισκόταν στα χέρια της τρόικας. 

 Η 21 Αυγούστου θα ήταν όντως ορόσημο, όχι μόνο οικονομικού χαρακτήρα αλλά κυρίως  ηθικού, αν γινόταν αφορμή για να ακούσουμε επιτέλους πράγματα που θα αναπτέρωναν το ηθικό και τις ελπίδες μας.

 Από το λεφτά υπάρχουν, στο Καστελόριζο και από το θα σκίσουμε τα μνημόνια και θα κάνουμε τις αγορές να χορεύουν, μεταφερθήκαμε σε χειρότερα μνημόνια και  καταλήξαμε  σήμερα στην Ιθάκη.

Ένα ταξίδι χωρίς νόημα, που βοηθήσαμε βέβαια και εμείς  να γίνει, με την ευκολοπιστία μας,  την υποστήριξη  μας, την ανοχή μας, και την αποχή μας γενικότερα.

 Και φτάσαμε έτσι στην Ιθάκη που δεν μας περίμενε καμιά   Πηνελόπη, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα, αφού η ίδια η Μέρκελ ανακοίνωσε ότι η τρόικα, οι θεσμοί, ή δεν ξέρω τι άλλο χαρακτηρισμό έχουν, θα επισκέπτονται τη χώρα μας τέσσερις φορές το χρόνο, ο δε   Μοσκοβισί ανακοίνωνε την επόμενη επίσκεψη της Τρόικας στην Αθήνα, στις 10 Σεπτεμβρίου.

 Αλλά μήπως και η Ιθάκη της Μυθολογίας δεν είχε  το συμβολισμό της μιας και ο ίδιος ο Οδυσσέας φτάνοντας στο Νησί, είχε πολλή δουλειά να κάνει ακόμα μέχρι να πάρει το βασίλειο του!

Διάβασμα στην αμμουδιά!

  Το καλοκαίρι είναι η μεγαλύτερη περίοδος διακοπών στην Ελλάδα και ταυτόχρονα η εποχή που ανθίζει το βιβλίο. Αυτό συμβαίνει γιατί τους θερινούς μήνες, ιδιαίτερα την περίοδο των διακοπών, κάνουν την εμφάνισή τους και οι περιστασιακοί αναγνώστες.

 Είναι παράξενο αλλά το καλοκαίρι θυμόμαστε όλοι πως είμαστε και… αναγνώστες αφού ∙ αποφασίζουμε μέσα σε δεκαπέντε είκοσι μέρες να αναπληρώσουμε τις αναγνώσεις όλης της χρονιάς.

  Αυτοί οι αναγνώστες αποτελούν ένα σταθερό κοινό που δείχνει να έχει προτίμηση στα φτηνά και… εύκολα βιβλία. Κάτι αναμενόμενο εάν σκεφτούμε πως ο περισσότερος κόσμος δεν επιδιώκει να αποκομίσει κάτι περισσότερο από τη χαλάρωση του πνεύματος τις μέρες αυτές.  Και φυσικά, υπάρχουν αμέτρητες επιλογές, για όλα τα γούστα, μιας και η ανάγνωση είναι απόλαυση, δεν είναι καταναγκασμός. 

 Βέβαια το διάβασμα στην άμμο έχει την τιμητική του. Οι αναγνώσεις της μπορεί να αποδειχθούν εποικοδομητικές, αφού  και το μυαλό καθαρίζει από την καθημερινότητα και αυξάνεται και την  αυτοσυγκέντρωση.

  Γενικότερα η  πολύπλευρη εμπειρία που προσφέρει η ανάγνωση ενός βιβλίου μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα από ότι τα άλλα είδη ψυχαγωγίας. Ένα καλό βιβλίο μπορεί να μας κάνει να χαλαρώσουμε πάρα πολύ. Μας κρατά συντροφιά και μας ταξιδεύει σε κόσμους πραγματικούς ή φανταστικούς και, όπως φαίνεται, βελτιώνει και την ψυχική μας υγεία.

  Και μιας και οδηγούμαστε σιγά-σιγά προς το χειμώνα και σε έναν κόσμο όπου θα κυριαρχεί η οθόνη, ας αντικαταστήσουμε το τηλεχειριστήριο της τηλεόρασης με ένα βιβλίο, και ας απολαύσουμε τα οφέλη του.

  Καλή συνέχεια και καλές αναγνώσεις. 

  

Επιστρέφοντας!

   

   Μετά από μια καλοκαιρινή περίοδο μεστή γεγονότων για τη χώρα μας, αλλά και  πλούσια σε ανάπαυση και περισυλλογή για πολλούς από εμάς, και μετά την όχι και τόσο ιδιαίτερη χαρά της επιστροφής, με μια πολύ πρόχειρη περιήγηση στο διαδίκτυο, ανακαλύπτεις πως αυτός ο τόπος τελικά έχει και τα θετικά του.

 Μπαίνοντας στο τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου, να ευχηθώ καταρχάς –ας είναι και ετεροχρονισμένα- η Παναγία ως Θεοτόκος και Υπέρμαχος Στρατηγός να στέκεται πάντα στο πλευρό των Ελλήνων και να μας καθοδηγεί σε κάθε κρίσιμη περίσταση, και χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες που δεν είχα την ευκαιρία να ευχηθώ κατ΄ιδίαν.

 Χαρά, συγκίνηση, ικανοποίηση και δικαίωση, είναι οι λέξεις που μπορούν να περιγράψουν τα συναισθήματα για την αποφυλάκιση, μετά κωλυσιεργία μηνών, των δυο στρατιωτικών μας από τις δικαστικές αρχές του Ερντογάν.

  Έλληνας φοιτητής του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στον 25ο Μαθηματικό φοιτητικό διαγωνισμό IMC. Πολύ μεγάλη επιτυχία επίσης κατέγραψε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς κατέκτησε τη δεύτερη θέση στον Παγκόσμιο διαγωνισμό της Microsoft, δημιουργώντας εφαρμογή, η οποία μπορεί να μεταφράζει το κλάμα των νεογνών σε αιτία που ο γονιός μαθαίνει άμεσα, και έτσι μπορεί να προσφέρει τη βοήθεια που χρειάζεται το μωρό του πιο γρήγορα και στοχευμένα. Έλληνας επιστήμονας  συγκλόνισε το ελληνικό κοινό στη Θεσσαλονίκη με τη διάλεξη που έδωσε όταν κατάφερε να λύσει τον μαθηματικό γρίφο του Τζον Νας, ο οποίος έμενε άλυτος επί 60 χρόνια.

  Συγκίνηση και περηφάνια για πολλούς Έλληνες αθλητές που στη διάρκεια αυτού του καλοκαιριού κατάφεραν και ανέβηκαν στα ψηλότερα σκαλιά του βάθρου, σε όποιους διεθνείς αγώνες έλαβαν μέρος. Και ήταν αρκετοί! Μπράβο στα  παιδιά, συγχαρητήρια και στις εθνικές ομάδες των Ολυμπιακών αθλημάτων που οδηγούνται σιγά-σιγά για μια θέση ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες του κόσμου. 

  Δυστυχώς όμως το τέλος του Αυγούστου σηματοδοτεί το τέλος του καλοκαιριού και αυτό για τους περισσότερους από εμάς σημαίνει επιστροφή από τις διακοπές, επιστροφή στη βάση μας και προσαρμογή στην πραγματικότητα, μιας και η κυβέρνηση ετοιμάζει διαγγέλματα και φιέστες για τη «μεταμνημονιακή» περίοδο που αρχίζει, καθώς η χώρα μας αρχίζει να γράφει τις πρώτες σελίδες ενός νέου βιβλίου που όμως, φαίνεται να μοιάζει  περισσότερο με μνημόσυνο.

  Μεταξύ φίλων και γνωστών τώρα, τα λόγια είναι περιττά. Τι να κάνουμε; Δε βαριέσαι! Έχουμε τόση θάλασσα ακόμη μπροστά μας...   

  Έτσι είναι η ζωή. Καλές βουτιές στο μέλλον λοιπόν!