Η κοινωνία μας

Η κοινωνία στην οποία ζούμε είναι μια αντανάκλαση των ανθρώπων που την απαρτίζουν. 
Στη δικιά μας κοινωνία έχουμε γεγονότα όπως του Αρτέμη Σώρρα, που σχεδόν αγνώριστος, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα, όπου τον περίμεναν αρκετοί οπαδοί του, οι οποίοι έκαναν δηλώσεις στους δημοσιογράφους, ισχυριζόμενοι ότι έχει τη λύση στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας και οι κατηγορίες σε βάρος του αρχηγού τους θα καταπέσουν.

Έχουμε την χορήγηση άδειας στον καταδικασμένο τρομοκράτη και δολοφόνο Κουφοντίνα, με τους θαυμαστές του και εδώ, κάθε φορά να του αποδίδουν τιμές ήρωα. Πολύ ευγενικά το γεγονός αυτό χαρακτηρίζεται σαν η πιο επαίσχυντη αδικία για τις οικογένειες των πολυάριθμων θυμάτων του και ταυτόχρονα να γίνεται παράδειγμα για ένα περαιτέρω κίνητρο για τους οπαδούς του.

Έχουμε τον πρώην υπουργό της κυβέρνησης, τον Γιάνη Βαρουφάκη, να δηλώνει ότι η χώρα μας, η Ελλάδα, είναι πιο μνημονιακή από ποτέ.

Έχουμε και τη χθεσινή απόφαση του Eurogroup για το ελληνικό χρέος που δεσμεύει τη χώρα μας σε αυστηρή εποπτεία και λιτότητα μέχρι το 2060. Και που αν αντιλαμβάνομαι σωστά, η συμφωνία αυτή κατάφερε να μακρύνει «το σκοινί που θα κρεμαστούμε»όπως έλεγε το 2012, σε ομιλία του στη Βουλή, ο Αλέξης Τσίπρας. Ναι! Τότε που έλεγε ότι θα διαγράψει το χρέος με μια μονοκοντυλιά, με ένα νόμο και με ένα άρθρο.

Και όλα αυτά τα θεωρούμε εντάξει. 

Και έτσι, με αυτά και με τα άλλα, ξεχάσαμε τους δύο φυλακισμένους στρατιωτικούς μας στις φυλακές της Τουρκίας, θα ξεχάσουμε το θέμα των Σκοπίων θα ξεχάσουμε και τη χθεσινή απόφαση του Eurogroup και δεν ξέρω τι άλλο μας περιμένει ακόμα.