Συνδικαλιστική ελευθερία!

Διάβασα κάποτε σε έναν τοίχο και κακώς δεν το φωτογράφησα: Σε μια δικτατορία υποφέρουν οι πολίτες από τη δικτατορία. Σε μια δημοκρατία

υποφέρει η δημοκρατία από τους πολίτες!

 Και σήμερα το ξαναθυμήθηκα γιατί στη Δημοκρατία, και δη στην Ελλάδα, η απεργία είναι θεσμικό και αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών και -όπλο- διεκδίκησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Είναι δικαίωμα συνταγματικά καθιερωμένο και αποτελεί μέσο έκφρασης του δικαιώματος της συνδικαλιστικής ελευθερίας. Και φυσικά, όσο ιερό είναι το δικαίωμα της απεργίας , άλλο τόσο είναι και το δικαίωμα της εργασίας.

 Ναι! Είναι απίστευτο και όμως είναι αληθινό! Η ΕΣΗΕΑ, με δικαιολογία την αντιδεοντολογική συμπεριφορά στα πλαίσια της συνδικαλιστικής δράσης, διέγραψε περί τους δέκα  δημοσιογράφους γιατί δεν συμμετείχαν σε απεργία.

 Αναρωτιέμαι! Ο εργαζόμενος δεν είναι ελεύθερος  να συμμετάσχει, αλλά και να µη συμμετάσχει σε µια απεργία;  Εκτός και αν κατά την ΕΣΗΕΑ  η συμμετοχή στην απεργία είναι άγραφος νόμος. Ο Έλληνας δημοσιογράφος δεν έχει δικαίωμα φαίνεται να διαφωνεί με μια απεργία που κήρυξε το σωματείο του. Αυτό αποδεικνύει το "όχι" που λέει το Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ.

 Και εγώ τόσα χρόνια νόμιζα ότι το δικαίωμα της απεργίας είναι «δικαίωμα» και όχι «υποχρέωση».