Ο  μισοτελειωμένος  πίνακας

 Μπήκε η Άνοιξη για καλά, η μέρα ήδη έχει μεγαλώσει και εμείς βρισκόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο Καλοκαίρι!

 Αυτό το καράβι είναι ένα έργο μου που φυσικά δεν έχει τελειώσει ακόμη. 

 Επί χρόνια παραμένει μισοτελειωμένο, ενώ βρισκόταν τυλιγμένο μέσα στην αποθήκη μου.

Σήμα κατατεθέν του τα φουσκωμένα του πανιά και ο ούριος άνεμος που δείχνει να χαμογελά στο πλοίο. Ο πίνακας τώρα αφού δεν μπορώ να τον τελειώσω, έχει μεταφερθεί σε ασφαλές μέρος, εδώ στο blog μου, για να μου θυμίζει διαρκώς ότι μιας και δεν μπορούμε να κατευθύνουμε τον άνεμο, ας προσπαθήσουμε να ρυθμίσουμε τα πανιά μας. 

 Ti είναι αλήθεια εκείνο που μας πιάνει όταν αντικρίζουμε φουσκωμένα πανιά στις καταγάλανες θάλασσές μας; Γιατί η ψυχή μας λαχταρά να «πετάξει σαν αϊτός πολύ ψηλά να βλέπουμε κάμπους, θάλασσες, πολιτείες και βουνά»;

 Με επιπλέον αισιοδοξία και πίστη ότι, τίποτα δε μπορεί να εμποδίσει τις καλύτερες μέρες να μας «χτυπήσουν την πόρτα»,που θα πάει!  Με θετική αύρα, με νέο αέρα στα πανιά μας όλο και θα αρμενίσουμε και εμείς για τον ιδανικό προορισμό πριν σηκωθεί κάποιος τυφώνας.