Πέρασε και η Πρωτομαγιά.

 Με αφορμή κάποιες συζητήσεις μεταξύ γνωστών μου θα ήθελα να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου όχι γιατί περιμένω κάποιες απαντήσεις αλλά απλά γιατί μου κάνει καλό να σκέφτομαι και να μιλάω με τις σκέψεις μου δυνατά! 

 Πάει! Πέρασε και η Πρωτομαγιά. Ναι! Αυτή η μέρα που ξεκίνησε να γιορτάζεται από τα αρχαία χρόνια σαν γιορτή των λουλουδιών. Στην πορεία όμως ταυτίστηκε με τους αγώνες της εργατιάς σε όλο τον κόσμο. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται και εργατική. Η Πρωτομαγιά σε πολλές χώρες του κόσμου είναι επίσημη αργία.

 Στην χώρα μας μπορεί να μην είναι θεσμοθετημένη αργία, αλλά είναι απεργία αφιερωμένη στην μνήμη των αγωνιστών του εργατικού κινήματος.

 Σαν λαός και μάλιστα σύγχρονος, την τιμήσαμε δεόντως μιας και δεν έχουμε άλλες επιλογές αφού όλοι οι προηγούμενοι αγώνες δικαιώθηκαν. Το Οχτάωρο, το δικαίωμα για μόνιμη, σταθερή, δημιουργική και αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία, το δικαίωμα της κοινωνικής ασφάλισης, η άδεια.

 Έτσι λοιπόν, λίγο πολύ όλοι μας κάπου αγωνιστήκαμε, κάπου πήγαμε, κάτι κάναμε, και αν δεν κάναμε τίποτε από αυτά, καλό μας έκανε αν το είχαμε ανάγκη, μιας και είχαμε χρόνο για χαλάρωμα και ξεκούραση.

 Ότι και αν κάναμε πάντως, ας μας δώσει κίνητρο για να αρχίσουμε ξανά να απολαμβάνουμε έναν πιο ήρεμο και θετικό τρόπο ζωής και την επόμενη φορά να το χαρούμε διπλά.

 Άντε γιατί αν δεν σαλπάρουμε για κάπου, βλέπω να σαλτάρουμε.