Νομοσχέδιο για την υιοθεσία και την αναδοχή παιδιού.

  Ψηφίστηκε τελικά και μάλιστα με μεγάλη πλειοψηφία από την Ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την υιοθεσία και την αναδοχή παιδιού.  

Θέμα που έχει συζητηθεί εκτενώς στα ΜΜΕ, σε παρέες, σε ταβέρνες μεταξύ «τυρού και αχλαδιού», σε σπίτια, παντού! Και με παθιασμένες απόψεις να υπερασπίζονται τα υπέρ και κατά.

Σημαντικό βήμα προς τα εμπρός θεωρούν πολλοί στην Ελλάδα το νομοσχέδιο που δίνει τη δυνατότητα αναδοχής και σε ομόφυλα ζευγάρια τα οποία έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.

Δηλώνω αναρμόδιος για την όποια κρητική, απλά δεν γνωρίζω εάν ο νόμος δίνει προτεραιότητα στα ετερόφυλα ζευγάρια. Σε ένα θέμα δεν γίνεται να είναι όλοι οι άνθρωποι καθολικά θετικοί η αρνητικοί, αρκεί η προώθηση νομοθετημάτων να είναι κοινωνικά και επιστημονικά τεκμηριωμένη, και όχι να γίνεται αποκλειστικά χάρη εκλογικών σκοπιμοτήτων, με προχειρότητα, μόνο και μόνο για επίδειξη προοδευτικότητας.

Αυτά τα ζητήματα τα ψηφίζουν οι βουλευτές, αλλά και ο πολίτης ας ψηφίζει ωριμότερα, ας καταλαβαίνει ποιους ψηφίζει και τι εκπροσωπούν, ώστε να είναι πιο ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα, και να μη τα ξεχνά στις κοινοβουλευτικές εκλογές πετώντας συνεχώς το μπαλάκι στους πολιτικούς.

Τώρα, αν τα αποτελέσματα θα είναι καλύτερα ή χειρότερα για ένα παιδί που υιοθετείται από ομόφυλα ζευγάρια, οι κοινωνιολόγοι και οι ψυχολόγοι θα μας το πουν σε λίγα χρόνια. Όταν δηλαδή η ηθική και πνευματική κουλτούρα αυτού του λαού θα είναι διαφορετική. Τότε που η μαμά με το μούσι και τα γένια θα πηγαίνει το Γιωργάκη στο σχολείο!