Σαν σήμερα, το 2013 κλείνει η ΕΡΤ. 

   Στις 11 Ιουνίου του 2013, ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος με μια ομολογουμένως βιαστική κίνηση ανακοίνωνε στον ελληνικό λαό, πως τα μεσάνυχτα η ΕΡΤ επρόκειτο να κλείσει και οι  εργαζόμενοι θα απολύονταν. Κατέληξε δε, πως θα άνοιγε ξανά μετά από ένα χρονικό διάστημα, με άλλο όνομα και με λιγότερους από τους μισούς υπαλλήλους. 

  Μια αμφιλεγόμενη απόφαση της τότε κυβέρνησης που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και από πολιτικούς, και από κοινωνικούς και από συνδικαλιστικούς φορείς, τόσο στη Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό

  Και ναι! Μια προεκλογική δέσμευση της νυν κυβέρνησης υλοποιήθηκε και το καλοκαίρι του 2013 η ΕΡΤ τέθηκε σε επαναλειτουργία. Θα μπορούσε να είναι ένα εντυπωσιακό θαύμα, αλλά κινδυνεύει τελικά να αποδειχθεί μια χαμένη ευκαιρία, κυρίως λόγω της απογοήτευσης των τηλεθεατών, αλλά και των επώνυμων καταγγελιών στελεχών της Δημόσιας Τηλεόρασης, που έχουν πάρει μορφή χιονοστιβάδας. 

 Και ως συνήθως, αντί να δημιουργηθεί ένας δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας με φρέσκιες παραγωγές και ενδιαφέροντα προγράμματα, επικρατεί η "εικόνα” της κυβερνητικής προπαγάνδας, όπως άλλωστε εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα. 

  Και τώρα, σήμερα ακόμη, υπάρχουν δημοσιογράφοι στην ΕΡΤ που ενεργούν σαν να μη μάθανε τίποτα. Σαν να μη κατάλαβαν εκεί στην Αγία Παρασκευή ότι ο λαός αντέδρασε όχι γιατί λάτρευε τη δημόσια ραδιοτηλεόραση αλλά γιατί σιχάθηκε αυτούς που  εκφράζονται  ως μέλη ενός κόμματος ή σαν να είναι διαπιστευμένοι του κόμματος. Από την άλλη πλευρά, παραιτήσεις, αποπομπές, καταγγελίες, αλληλοκατηγορίες, φανερές και υπόγειες , είναι η εικόνα που εκπέμπει σήμερα η ΕΡΤ. 

  Το ποιοι πληρώνουν τον λογαριασμό βέβαια είναι γνωστό αλλά δεν είναι του παρόντος.

Κάποια στιγμή και οι δημοσιογράφοι πρέπει να κάνουνε σκληρή αυτοκριτική, γιατί για τα νούμερα, φτάνουνε κάποιες φορές να γίνουνε οι ίδιοι "νούμερα".  Διαφορετικά, απλά και οι ίδιοι τους υπογράφουν τη δική τους καταδίκη.