Επένδυση στην Παιδεία, επένδυση στο μέλλον.

 Η επένδυση στην Παιδεία, είναι επένδυση στο μέλλον του τόπου» έγραψε  σήμερα σε ανάρτηση του στο twitter  ο πρωθυπουργός μας με αφορμή τις Πανελλαδικές εξετάσεις.

 Ναι! Η επένδυση στην παιδεία  όντος είναι επένδυση για το μέλλον κύριε πρωθυπουργέ. Το πρόβλημα είναι άλλου. Όσο αυτή εξακολουθεί να τελεί υπό την ηγεσία ανθρώπων που πιστεύουν ότι η αριστεία αποτελεί «ρετσινιά», η Ελλάδα δεν μπορεί να ξαναδώσει στα παιδιά της αυτή την παιδεία που χρειάζονται για να γίνουν καλοί πολίτες και δημιουργικοί άνθρωποι.

 Παιδεία, κουλτούρα, πολιτισμός,  είναι λέξεις που αναδύονται συχνά και αναπάντεχα από όποιον μιλάει για τη χώρα μας.  Σ᾽ αυτόν τον κόσμο όμως, οι άνθρωποι μπερδεύουμε την εκπαίδευση με την παιδεία που στην ουσία πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες. 

 Η εκπαίδευση παρέχεται από τα σχολεία και πιστοποιείται με πτυχία, που δόξα το Θεώ στις μέρες μας, εν αντιθέσει με τα παλαιότερα χρόνια, όλα τα παιδιά έχουν τόσα που δε χωράνε σε ένα τοίχο, ενώ η παιδεία είναι αποτέλεσμα τόσο του περιβάλλοντος στο οποίο γαλουχήθηκαν, όσο και προϊόν εξωτερικών ζυμώσεων του εκάστοτε ατόμου. Και όλα αυτά κάτω από το πρίσμα της κάθε πολιτικής εξουσίας.

 Βασικοί και αλληλένδετοι πυλώνες για την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης παιδείας είναι η  αριστεία και η αξιοκρατία. Αριστεία, σημαίνει κυριολεκτικά τη διάκριση στην πράξη. Αξιοκρατία από την άλλη σημαίνει επικράτηση των ικανών, των αξίων. Το κρισιμότερο σημείο όμως είναι ποιον δρόμο δείχνει η κυβέρνηση για την αξιοποίηση της αριστείας και της αξιοκρατίας, ώστε η διαδικασία να αποκτήσει πρακτικό περιεχόμενο.

 Πρόσφατα διάβασα μια, κάπου ξεχασμένη, συνέντευξή του  Μάνου Χατζιδάκι, που θυμάμαι, έλεγε κάτι τέτοιο: Δεν είναι συμφέρον κανενός κράτους να παρέχει ουσιαστική παιδεία, γιατί αυτή δημιουργεί ελεύθερους πολίτες, και αυτοί είναι επικίνδυνοι για το κράτος. Λες;

  Το «ευτυχώς» ή «δυστυχώς», στην κρίση του καθενός!.