Ημερολόγιον Κορονοϊού!

Μ. Τρίτη

   Μεγάλη Τρίτη σήμερα!

  Μέρες θλίψης και κατάνυξης αλλά και προβληματισμού! Από χθες άρχισα να καταγράφω όσα ζούμε αυτή τη Μεγάλη Εβδομάδα, γιατί δεν είμαι σίγουρος αν θα τα θυμόμαστε μετά από χρόνια,  ενώ η Εκκλησία μας ψάλλει ένα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή τροπάρια της θρησκευτικής υμνολογίας. Το τροπάριο της Κασσιανής. Το σημερινό Ευαγγέλιο δε, μας προτρέπει  να καλλιεργήσουμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα. Ωστόσο, η  ατομική ευθύνη, έννοια σχεδόν άγνωστη(;) στο μοντέρνο τρόπο ζωής που ζούμε ορισμένοι συνέλληνες, αποδείχθηκε πολύ σπάνια στις μέρες μας. Ο κόσμος, χωρισμένος στα δύο, ανάμεσα στους σοβαρούς,  που κλείστηκαν στα σπίτια τους σκεπτόμενοι το κοινό καλό και στους εγωιστές, που δεν σκέφτονται παρά την ευχαρίστησή τους. Αυτοί οι δεύτεροι ήταν που υπονόμευαν την ασφάλεια των πολλών, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πως λίγοι ανεύθυνοι μπορούν να βλάψουν χιλιάδες υπεύθυνους. Και που πολύ εύστοχα  ένας χρήστης των social media έγραψε: «είναι η πρώτη φορά που το μπάχαλο δεν είναι το κράτος αλλά εμείς». Οι Έλληνες στο διάβα της ιστορίας είχαμε  να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις όπως, πολέμους, κακουχίες, πανδημίες κ.α. Εν τούτοις μείναμε με ψηλά το κεφάλι. Η πατρίδα μας είναι η χώρα που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού και αυτό είναι διεθνώς αναγνωρισμένο σε όλους. Εμείς είμαστε εκείνοι που πρέπει να δείξουμε προς όλους τις πρακτικές λύσεις, ακόμη και στα πιο κρίσιμα ζητήματα. Έχουμε ευθύνη απέναντι στο παρελθόν και κυρίως στο μέλλον. Αν πειθαρχήσουμε σεβόμενοι τον εαυτό μας και  το συνάνθρωπο μας, το επόμενο διάστημα μπορεί να είναι καλύτερο και  πιο φωτεινό. Τώρα, που τα πράγματα είναι πιο σοβαρά και πιο βιωματικά, ελπίζω μερικοί να κατάλαβαν, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον την έννοια της πειθαρχίας. Η αλήθεια πονάει όντως. Δεν είναι ώρα μικροπολιτικής. Δεν είναι καν ώρα κριτικής. Ούτε ώρα  ηθικής δικαίωσης για κανέναν. Είναι η ώρα της ευθύνης και της προσπάθειας, συλλογικής και προσωπικής.  Από τη στάση του καθενός κρίνονται οι ζωές των πολλών.

  Αυτή η τραγωδία είναι ίσως μια μοναδική ευκαιρία για να ξανασκεφτούμε τη ζωή μας. Και να αλλάξουμε!