Χρειάζεται και λίγο ανθρωπιά

  Βρισκόμαστε πια για τα καλά στο δεύτερο κύμα της πανδημίας και κάθε μέρα δείχνει (πολύ) χειρότερη από την προηγούμενη. Πρόκειται για μία απόλυτη πραγματικότητα της ζωής που πριν καν τελειώσει η οικονομική κρίση, μετέτρεψε την ήδη δύσκολη αυτή κατάσταση σε εφιάλτη.

  Η πανδημία έχει μεγεθύνει το πρόβλημα περαιτέρω. Όμως, ο κόσμος που θα αντικρίσουμε όλοι, εκείνο το πρωινό όπου δεν θα χρειαστεί να ανησυχούμε για τον κορονοϊό, θα είναι εντελώς και απόλυτα διαφορετικός, από εκείνον που όλοι γνωρίζαμε μέχρι τα τέλη του 2019. Κανείς μας δεν διαθέτει κρυστάλλινη σφαίρα, ώστε να διακρίνει με βεβαιότητα εάν αυτός ο κόσμος θα είναι καλύτερος ή χειρότερος, όλοι μας όμως είμαστε σίγουροι ότι θα είναι πολύ πιο διαφορετικός. Ας μην υποτιμούμε τη σημασία και τις συνέπειες αυτών των αλλαγών και του σοκ που θα μας  επιφέρουν. Η προσαρμογή δεν θα είναι εύκολη και απλή, κάτι σαν την αλλαγή της στολής, από χειμερινή σε καλοκαιρινή. Μακάρι να ήταν. Η καταπολέμηση της πανδημίας θα απαιτήσει επιμονή και υπομονή, μιας και όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι θα μας κρατήσει απασχολημένους αρκετά ακόμη. Ωστόσο! Όλες οι καταστάσεις τόσο οι καλές, όσο και οι κακές, κάποτε τελειώνουν. Γι’ αυτό!

  Μένοντας υγιείς και ασφαλείς ας θυμηθούμε κάπου-κάπου και τα λόγια του Καζαντζάκη: «Ο άνθρωπος, όταν νοιώθει πόνο είναι ζωντανός, αλλά όταν νοιώθει τον πόνο του άλλου, τότε ναι, είναι Άνθρωπος».