Ηλικιωμένος πυροβόλησε και τραυμάτισε ληστές.

     Προ ημερών, δυο νεαροί προσπάθησαν να ληστέψουν  έναν παππού  κοντά στα ενενήντα. Οι δύο δράστες, συνελήφθησαν καθώς μετέβησαν στο νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες, ενώ συνελήφθη και ο ηλικιωμένος. «Πυροβόλησα γιατί φοβήθηκα για την ίδια μου τη ζωή, όταν είδα τους δύο νεαρούς να μπαίνουν στο σπίτι μου» εξήγησε ο 88χρονος κατηγορούμενος και περιέγραψε πώς οι ανήλικοι τον άρπαξαν με τη βία από την αυλή του σπιτιού του όπου βρισκόταν και τον υποχρέωσαν να μπει μέσα για να τους δώσει χρήματα και τιμαλφή.

      Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έχουμε πολλά παραδείγματα που ηλικιωμένοι βασανίστηκαν ή δολοφονήθηκαν από αδίστακτους ληστές για λίγα ευρώ. Και όταν ένας από τους χιλιάδες ηλικιωμένους που έχουν πέσει θύματα σκληρών κακοποιών υψώνει το ανάστημα του και προσπαθεί να προστατεύσει τη ζωή και την περιουσία του, έρχεται αντιμέτωπος με τη νομοθεσία. Στη συνέχεια ειδικοί και μη, στέκονται στο αν ο παππούς έκανε ή δεν έκανε καλά που χρησιμοποίησε το όπλο, ή στην όποια απόφαση του δικαστηρίου. Ταυτόχρονα επανέρχεται η δημόσια συζήτηση για το πως μπορούν να προστατευθούν από τους κακοποιούς οι πολίτες μέσα στις κατοικίες τους καθώς και για τα όρια της αυτοάμυνας μέσα σε αυτές.

     Δεν είδα όμως και δεν άκουσα ποτέ και κανένα να προσπαθήσει  να αναλύσει τις αιτίες που οδήγησαν εδώ και τις  δύο περιπτώσεις: Τι οδήγησε τους νεαρούς να  γίνουν κλέφτες σε τόσο μικρή ηλικία; Γιατί ο παππούς πήρε το νόμο στα χέρια του; Που είναι η πρόληψη της εγκληματικότητας; Θα χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει όπλο ο παππούς, αν η αστυνομία και το κράτος έκαναν σωστά τη δουλειά τους; Όπου το κράτος δεν μπορεί, εκ των πραγμάτων, να προστατεύσει τους πολίτες και τη περιουσία μας, δικαιούμαστε να το κάνουμε οι ίδιοι;

      Δυστυχώς εδώ που φτάσαμε, η πολιτεία δεν μπορεί να μας προστατέψει και εμείς σε λίγο θα φοβόμαστε να αμυνθούμε.

     Τα λόγια περιττεύουν, νομίζω.