Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας σήμερα.

 Παγκόσμια Ημέρα γέλιου χθές και αμέσως μετά, σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας. Τυχαίο;

 Υπάρχουν δημοσιογράφοι, κυρίως στα κρατικά κανάλια,  που μιλάνε σαν να είναι διαπιστευμένοι στα κόμματα. Με λίγα λόγια στερούν το δικαίωμα των αναγνωστών για  έγκυρη ενημέρωσης από τις εξελίξεις.  Η σχολή δημοσιογραφίας που σπούδασαν (;) το πρώτο πράγμα που τους έμαθε είναι ότι δημοσιογραφία είναι η είδηση. Αλλά δημοσιογραφία με ποιότητα και ήθος, είναι η διασταυρωμένη είδηση. Δεν έμαθαν ότι, για να ασκήσουν δημοσιογραφία πρέπει να φροντίσουν να γίνουν αρεστοί στον πρόεδρό τους ή στον διευθυντή τους.

 Και εδώ τίθεται και ένα πρόβλημα ουσίας. Τα πάντα κερδίζονται με πόνο, δουλειά και αποτελέσματα. Τίποτα δεν χαρίζεται. Απώλεσαν την αξιοπιστία τους, απώλεσαν την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού και αυτά δεν πρόκειται ποτέ να τα ξανακερδίσουν, με ότι αυτό συνεπάγεται για το δικό τους μέλλον.

 Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα οι κάθε λογής δημοσιογραφίσκοι ή οι αυτοαποκαλούμενοι δημοσιογράφοι, ανεβάζουν και κατεβάζουν πολιτικούς, οι ηθοποιοί καθημερινών σίριαλ γίνονται βουλευτές και τελικά να θεωρείται ότι όσο πιο προβεβλημένος είναι κάποιος, τόσο και πιο πολύ ικανός είναι. Και φυσικά και ο τύπος με τα συμφέροντα του, μόνο τους άριστους δεν αναγνωρίζει.

 Σοβαρολογώντας όμως, κάποια στιγμή οι δημοσιογράφοι πρέπει να κάνουνε σκληρή αυτοκριτική, γιατί για τα επιδιωκόμενα νούμερα των εκπομπών τους, φτάνουνε κάποιες φορές να γίνουνε οι ίδιοι "νούμερα" και μετά οι ίδιοι τους αδιαμαρτύρητα θα δεχθούν ότι η ημέρα του γέλιου και της ελευθεροτυπίας είναι κοινές.