Ο Χ Ι  !

  Γιορτάζοντας την επέτειο του ΟΧΙ, η οποία μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις που περιείχε το τελεσίγραφο που επιδόθηκε από τον Πρέσβη της Ιταλίας  στον Έλληνα πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, με το οποίο η Ιταλική Κυβέρνηση ζητούσε «το δικαίωμα να καταλάβει δια των Ενόπλων  Δυνάμεών της ορισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους», περνάνε από το μυαλό μου άπειρες σκέψεις:

  Την 28  Οκτωβρίου του 1940 άρχισε ένας αγώνας για την ελευθερία ο οποίος αρχικά υπήρξε νικηφόρος κατά της Ιταλίας, στη συνέχεια όμως κατέληξε σε ήττα, μετά την επέμβαση του Χίτλερ για να ακολουθήσουν τα μαύρα χρόνια της  ανελέητης κατοχής.

 Σήμερα συνειδητοποιούμε όλοι και πλήρως τη σημασία της ημέρας, ή απλά  την αναφέρουμε σαν κάποια τυπική εκδήλωση, ή σε μια παρέλαση;

  Το «ΟΧΙ», ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος ή το αλβανικό έπος, όπως και αν επιθυμούμε να το ονομάσουμε, αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός που υπερβαίνει τα όρια με την ευρύτερη σημασία του όρου που συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου;

  Το απόσπασμα από ομιλία του Άγγελου Τερζάκη σε επέτειο 28ης Οκτωβρίου 1940 νομίζω ότι πρέπει να μας προβληματίσει πάρα πολύ.

  «... Οι σημαίες που ξεδιπλώθηκαν εκείνο το πρωί, οι ιαχές, τα τραγούδια που ακούστηκαν στα χείλη των παιδιών που έφευγαν για το μέτωπο, αυτό διακήρυσσαν… Αυτό το πολυδιάστατο νόημα της φιλοπατρίας καλείται να πανηγυρίζει κάθε χρόνο ο ελληνικός λαός. Ζούμε σε καιρούς πονηρούς, καχύποπτους, όπου οι έννοιες έχουν φυράνει ή διαφθαρεί...»

  Έτσι σ'αυτήν εδώ τη χώρα και όσο θα υπάρχει ακόμα στη ζωή και η γενιά που έζησε ιδιαίτερα στο μέτωπο το 1940-41,  ο πολεμιστής στρατιώτης του '40 στην πλαγιά του λόφου προφήτης Ηλίας, στο ιστορικό Καλπάκι θα μας  θυμίζει την εποχή και το έπος του '40 και ταυτόχρονα θα ξέρουμε πως ο κόσμος γεννάει πάντοτε ανθρώπους που, σε μια έστω φάση της ζωής τους, θα αγωνιστούν με πίστη για έναν κώδικα ηθικών αξιών.