Σπουδαία τέχνη ο διάλογος.

 Ανάμεσα στ’ άλλα που έχουν χαθεί στη σύγχρονη εποχή είναι και ο διάλογος. Σπουδαία τέχνη ο διάλογος.  Τι όμορφο πράγμα να μιλάς, να σιωπάς, να ακούς και να ακούγεσαι. Μοιάζει τόσο δύσκολη υπόθεση και μετατρέπεται σε επίπονη διαδικασία όταν νιώθουμε να μην μας ακούνε ή όταν οι άλλοι ακούνε μόνο αυτά που θέλουν.

 Χρειάζεται μια ιδιαίτερη αγωγή νου και ψυχής, για να υπάρξει  αληθινός και εποικοδομητικός διάλογος. Όλοι μας είμαστε μάρτυρες διάφορων συζητήσεων καθημερινά από τον τυπικό καφέ μας, τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο όπου  αδυνατούμε να εντοπίσουμε παραγωγικές συζητήσεις,  έως και το σοβαρότερο όλων που γίνεται στον πολιτικό διάλογο.

 Εκεί ίσως να είναι και  μεγάλο πολιτικό στοίχημα η έκφραση αυτών των ανθρώπων. Να μην ακουστεί η  πολιτική άποψη μόνο και μόνο για κομματικούς λόγους.

 Ακόμα και στην περίπτωση ύπαρξης αντίθετης γνώμης επιβάλλεται η απάντηση με επιχειρήματα, αφού σκοπός του διαλόγου είναι η εύρεση λύσης. Να μη διακόπτει ο ένας τον άλλον, να μην υπάρχει προκατάληψη, να υπάρχει κοινή επιθυμία για γνώση.

 Γιατί, δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το μιλάς και να σε ακούνε όπως και μεγαλύτερη θλίψη από το να μην ακούγονται όσα εκφράζεις. Όταν μιλάμε και μας διακόπτουν είναι σα να μας λένε να  μην συνεχίζουμε. Σημαίνει ότι δεν θέλουνε να ακουστεί αυτό που θα λέγαμε.