Είμαι ρομαντικός;

  Είναι σεβασμός να μπορούμε να εκτιμούμε τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν, την υγεία, το σπίτι μας, όλα αυτά που αγαπάμε, όλα όσα συμβάλλουν για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Να μπορούμε να εκτιμάμε τους ανθρώπους της ζωής μας. Αυτούς που νοιάζονται πραγματικά για εμάς. Που μιλούν όταν δεν βρισκόμαστε εκεί με τα καλύτερα λόγια, που μας χαίρονται όπως είμαστε και χαίρονται το ίδιο που και εμείς υπάρχουμε  στη δική τους τη ζωή. Χωρίς εκπτώσεις και διαπλάτυνση ορίων.

  Είναι επιτυχία να έχουμε τη δύναμη να βγάζουμε από τη ζωή μας αυτούς που μας επηρεάζουν αρνητικά, που δεν έχουν όμορφο χαρακτήρα. Για να μπορούμε να σεβόμαστε τα απλά, τα καθημερινά. Αυτά που κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη και πιο όμορφη.

 Είναι αξία ανεκτίμητη να μπορούμε  να δίνουμε. Γι΄αυτό δεν χρειάζεται να τσιγκουνευόμαστε  ούτε την καλημέρα μας. Μπορεί χωρίς να το αντιληφθούμε, να φτιάξουμε τη μέρα κάποιου ανθρώπου. Θέλει μεγάλη ηρεμία να μπορούμε  να τιθασεύσουμε τα θέλω μας και να τα φέρουμε στα δικά μας μέτρα.

   Είναι πολύ μεγάλη ευλογία να έχουμε αληθινούς φίλους, να ζούμε  αληθινές στιγμές, να μη ξεχνάμε ποτέ ποιοί είμαστε και τι θέλουμε. Και σίγουρα δεν είναι ούτε σεβασμός, ούτε αξία, ούτε επιτυχία  αν  τα βρούμε όλα αυτά αλλά δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι οι άνθρωποι που ζητάνε οι άλλοι.

   Και αν όλα αυτά μας ακούγονται κάπως ρομαντικά, αυτό χρειαζόμαστε. Το ρομαντισμό για να γίνεται η κάθε μέρα μας καλύτερη. Μπορεί πολλοί να αφήνουμε τον καιρό να περνά, οι ρομαντικοί όμως αυτό το βιώνουν.

   Ποιος νομίζετε πως είναι κερδισμένος τελικά;