Νηστεία και καλοσύνη

  Εορτές, τελετές και πανηγύρια τέλος! Μπήκαμε ήδη σε περίοδο μακράς νηστείας. Μια υπόθεση καθαρά προσωπική και μπράβο σε όλους όσους το κάνουν επειδή το νιώθουν, δεν το διατυμπανίζουν για να φανούν καλοί Χριστιανοί και πιστεύουν πραγματικά σε αυτό. Μαζί τους!

  Αρκεί όμως μόνον αυτό; Αρκεί να νηστεύεις από ορισμένα φαγητά και να μη νηστεύεις από την κακία και το μίσος; Αρκεί ο  άνθρωπος να νηστεύει μόνο και μόνο γιατί είναι περίοδος νηστείας; Θεωρώ ότι δεν αρκούν σαράντα  μέρες για να καθαρίσει μια ψυχή. Η κάθαρση γίνεται κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε  στιγμή.  Ο καθένας βέβαια έχει δικαίωμα να πιστεύει όπου θέλει, αν αυτό του δίνει ελπίδα ή τον στηρίζει στη ζωή. Κακά τα ψέματα, κάθε άνθρωπος κάπου στηρίζεται για να αντεπεξέλθει. Όλοι μας κάπου πιστεύουμε και αλίμονο αν αρχίσουμε ο ένας να κατηγορεί τον άλλον για το αυτονόητο. Αν και στις μέρες μας η κατηγορία και η κακία   είναι σχεδόν αυτονόητη.

  Σε κάθε περίπτωση, η ψυχή δεν καθαρίζει μόνο και μόνο αν δεν φάμε κρεατάκι, τυράκι, λαδάκι κ.α. Δεν καθαρίζει επειδή πηγαίνοντας  στην εκκλησία, λέμε «Θεέ μου να’ μαστε όλοι μας καλά» και ταυτόχρονα να ευχαριστιόμαστε με τον πόνο του διπλανού μας. Σε έναν κόσμο τόσο ατομικιστικό, είναι υπερβολικά δύσκολο για τον καθένα μας να διατηρήσει αυτή την αρετή και να την κάνει τρόπο ζωής. Για κάποιο λόγο, αν κάνουμε το καλό θα το βρούμε μπροστά μας! Ας μη διστάζουμε να βοηθάμε ανθρώπους που έχουν ανάγκη και να τους αφουγκραζόμαστε! Δεν κοστίζει, δεν πονάει, και η ζωή θα μας το επιστρέψει! Όσο μπορούμε, στο μέτρο που μπορούμε αρκεί να το προσπαθήσουμε. Μια καλή πράξη είναι σημαντική, χιλιάδες καλές πράξεις μαζί μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

 Οι παλαιότεροι που έλεγαν ξανά και ξανά «Κάνε το καλό και ρίξ΄ το στο γιαλό», σίγουρα κάτι θα ήξεραν παραπάνω από εμάς.