Ατομική ευθύνη

  Ο κορωνοϊός έχει «χτυπήσει» αλύπητα την πατρίδα μας, ενώ εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς μετρώντας δεκάδες πλέον κρούσματα. Σε πολλές  χώρες υπάρχουν δυστυχώς και θάνατοι ανθρώπων.

  Κι ενώ το πρόβλημα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, πολλοί από εμάς δεν έχουμε καταλάβει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Δεν μπορώ να εξηγήσω ούτε με όρους κοινής λογικής, ούτε με μια σκέψη γενικότερης κρίσης,  αυτό που συμβαίνει από μια μερίδα συνανθρώπων μας. Απειροελάχιστοι μεν, υπαρκτοί όμως. Μια συμπεριφορά που μετατρέπεται σε κακία έναντι των υπολοίπων, λες και έχουν μεγαλώσει σε μια απομονωμένη κοινωνία.

  Παρά τα πρόσφατα εξαγγελθέντα μέτρα  προστασίας από τον επικίνδυνο ιό, όσο θα υπάρχουν συνάνθρωποι μας που δεν μπορούν να προσαρμοστούν, τουλάχιστον σε ότι έχει σχέση με τα ατομικά προληπτικά μέτρα κατά της διασποράς του ιού και όχι μόνο, δεν θα έχει γιατρειά αυτός ο τόπος. Είναι θέαμα που το συναντάς μόνο σε χώρες τριτοκοσμικές και υποανάπτυκτες, με αμόρφωτους και ακοινώνητους πολίτες που δυστυχώς με τη συμπεριφορά τους συντελούν στην εξάπλωση του ιού. Και δυστυχώς τέτοιους έχουμε και στη χώρα μας. Τους έχουμε καθημερινά δίπλα μας.

 Είμαστε υποχρεωμένοι όλοι  να αναλάβουμε πλήρως και δεσμευτικά την ευθύνη που μας αναλογεί για το καλό όλων μας, με  την ατομική μας συμπεριφορά απέναντι σε οποιονδήποτε.

  Έχουμε και ατομική, αλλά κυρίως κοινωνική ευθύνη.