Ήρθε!  Θα φύγει;

  

  Στη μάχη εναντίον του Κορονοϊού το σύνολο του πληθυσμού της χώρας μας έδειξε σοβαρή και υπεύθυνη στάση. Οι περισσότεροι ακολουθούν τις συμβουλές των γιατρών και μένουν σπίτι για να βοηθήσουν ώστε να μην εξαπλωθεί ο κορωνοϊός. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για όλους. Σήμερα Κυριακή, βοηθούντος και του καιρού, αρκετός κόσμος βρέθηκε στην παραλία της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, θέτοντας σε κίνδυνο την δημόσια υγεία. Μπορεί να είχαν την ειδική άδεια κυκλοφορίας, όμως, η μαζική τους παρουσία εκεί δεν παύει να είναι επικίνδυνη. Αυτό ίσως να σταθεί σαν απόδειξη ότι  τα μέτρα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση για να περιορίσει την εξάπλωση του ιού, ίσως και να μην είναι αρκετά για παραπέρα. Φαίνεται ότι πολύ εύκολα ξεχάσαμε τι έγινε με το κλείσιμο των  σχολείων όταν  γεμίσαμε τα καφέ και τα τσιπουράδικα. Τι έγινε με την απαγόρευση των αποκριάτικων και καρναβαλικών εκδηλώσεων που κάναμε γλέντια και χορούς. Τι έγινε με το κλείσιμο των  μαγαζιών όταν γεμίσαμε τις παραλίες, τα πάρκα και τις πλατείες, λες και διανύαμε περίοδο διακοπών, ενώ υπήρχε εντολή να μένουμε όλοι στο σπίτι μας και να περιορίσουμε τις άσκοπες μετακινήσεις, ώστε να βοηθήσουμε να περιοριστεί η εξάπλωση του. Με την ελπίδα ότι θα είναι για λίγο ακόμη, ας σταθούμε αυτές τις κρίσιμες στιγμές σταθεροί και συνετοί, και μέσα από την υπομονή μας, παρά τον πόνο και την δυσκολία, να βγούμε κερδισμένοι και σε σύντομο χρονικό διάστημα. Έχουμε αντιδράσει όλοι με διαφορετικές ταχύτητες, και με διαφορετικό τρόπο, αλλά ας αναστείλουμε προσωρινά τα δικαιώματα μας, για να προστατεύσουμε και να διαφυλάξουμε το αναντικατάστατο. Την ανθρώπινη ζωή. Ας το αντιμετωπίσουμε με σύνεση και  σοβαρότητα και θα περάσει και αυτό, όπως και πολλά άλλα στο παρελθόν. Το σύνθημα «μένουμε σπίτι» είναι η προσωπική μας ευκαιρία να βοηθήσουμε άμεσα το κοινωνικό σύνολο. Το οφείλουμε στο μέλλον μας, κυρίως όμως, στο μέλλον των παιδιών μας.