Ας μη μας απογοητεύσουμε αυτή τη φορά!
Σύμφωνα με τους επιστήμονες
είμαστε στην αρχή μιας μεγάλης περιπέτειας. Μιας κρίσης που αφ' ενός είναι
άγνωστο πόσο θα διαρκέσει και αφ' εταίρου έχει περισσότερο το χαρακτήρα
μαραθωνίου, παρά του αγώνα ταχύτητας. Οι υπεύθυνοι δεν μας ζητάνε τίποτα
περισσότερο από το να μείνουμε στα σπίτια μας και όλα θα πάνε καλά.
Όμως! Μετά την απόφαση για κλείσιμο σχολικών μονάδων, εστιατορίων, καφέ, μπαρ, κέντρων διασκέδασης κτλ, μέτρα τα οποία οφείλουμε να
τα σεβαστούμε όλοι μας, οι χθεσινές εικόνες ήταν τελείως αντίθετες με τις
οδηγίες του υπουργείου Υγείας και της Κυβέρνησης γενικότερα. Κατόπιν αυτού ο Πρωθυπουργός
ανακοίνωσε ο ίδιος την απόφαση να κλείσει και τις οργανωμένες παραλίες και τα
χιονοδρομικά κέντρα και από ότι φάνηκε δεν θα διστάσει να προχωρήσει και σε νέα
μέτρα προκειμένου να προλάβει την εξάπλωση του ιού.
Αν και φύση αισιόδοξος, αυτό που φοβάμαι
είναι τον μέσο Έλληνα που πιστεύει πως έχει το θάρρος να βγαίνει έξω από το
σπίτι του, που δεν φοβάται τον ιό, που δεν φοβάται για την υγεία την δική του, για
την υγεία των παιδιών του, για την υγεία των γύρων του.
Εμείς τελικά, αποδεδειγμένα πια, είμαστε ένας
λαός διαφορετικός από τους άλλους. Όταν έπρεπε να βγούμε στις πλατείες για να διαμαρτυρηθούμε,
δεν αφήναμε τον καναπέ μας. Τώρα που επιβάλλεται να καθίσουμε στους καναπέδες, έχουμε
κατακλύσει τις πλατείες και τις παραλίες. Δεν μας συμβαίνει δα και κάθε μέρα να
μπορούμε να σώσουμε την Ελλάδα μας καθισμένοι στον καναπέ με τις πιτζάμες.
Γνωρίζοντας καλά το ελληνικό dna, μιας και για
τριανταπέντε χρόνια συνεργαζόμουν με Ελληνόπουλα, λέω; Ο Έλληνας θέλει να κάνει
λίγο τον μάγκα, λίγο τον έξυπνο και λίγο τον πονηρό. Για τον λόγο αυτό θα την
πατήσουμε και θα πάρουμε και άλλο κόσμο στο λαιμό μας, και μάλιστα τη στιγμή
που το σημαντικότερο όλων είναι να μη χάσουν άνθρωποι τη ζωή τους ενώ θα
μπορούσαν να σωθούν. Μακάρι αυτή η νέα παγκόσμια απειλή να κλείσει
γρήγορα αφήνοντας πίσω της όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες σε ανθρώπινο
δυναμικό.
Ο Μεγαλοδύναμος να δίνει αστείρευτο κουράγιο σε γιατρούς και νοσηλευτικό
προσωπικό και ας μη ξεχνάμε αυτές τις δύσκολες ώρες και όσους δίνουν τη μάχη τους
στα σύνορα τις πατρίδας μας. Σε κάθε περίπτωση, με λιγότερα μπορούμε. Με λιγότερους δεν μπορούμε!
Ο χρόνος κυλάει αργά, αλλά περνάει γρηγορότερα. Κουράγιο σε όλους μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου